جز چند دوبيتى منتسب به شيخ صفى الدين ر . ه . چيزى باقى نمانده است . ولى از سرايندگان و ادباى فارسى سراى اردبيل اشعار و نوشتههائى بدين زبان باقى مىماند و فصل پنجم اين گفتار حاوى نمونههاى زيادى از آنها مىباشد .
نويسندگان قديم اردبيل غالبا سادگى و روانى را در نوشتههاى خود ملحوظ داشته و نزديكى بيشترى به زبان عامّه نشان مىدادند و نمونهء آن « مقالات - صفوة الصّفا » مىباشد كه هفت قرن پيش برشتهء تحرير درآمده است . از روزيكه زبان تركى در اين منطقه شايع گشته و زبان همگانى شده است گويندگان و نويسندگان در آن زبان هم هنرمنديهائى نشان داده و اشعار و ابيات زيبائى سرودهاند .
آنچه در پايان اين مقال بايد گفت اينست كه در حال حاضر مردم اردبيل به زبان تركى سخن مىگويند ، به زبان فارسى مىنويسند و مىخوانند و عبادات دينى را به زبان عربى بجاى مىآورند . امريكه شايد در ديگر نقاط دنيا كمنظير باشد .
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 260
مساهمون: بابا صفرى
ص٢٦٠