تشكيل شده كه اردنام روز بيست و پنجم از هر ماه و نيز نام يكى از فرشتگان زردشتى است و بمعنى قانونى و مقدس و متشرع است چنانچه در كلمات ارديبهشت ، اردشير و اردويراف آمده و ويل كه ريشهء بسيار كهنهء آريائى دارد و هنوز هم در زبانهاى اروپائى استعمال مىشود بمعنى شهر است ، لذا اردبيل با تحريف از اردويل بمعنى شهر مقدس خواهد بود » . اين گفتار را مجلهء تهران اكونوميست نيز در شمارهء 581 مورخ 4 ارديبهشت 1344 به همين ترتيب از حدود العالم اقتباس نموده و در ضمن مقالهاى كه دربارهء اردبيل نوشته است آورده است .
اردبيل و زردشت
از جمله مطالبى كه در باب اردبيل قابل تأمل و رسيدگى است مسئلهء ظهور زردشت و ارتباط آن با اين شهر مىباشد . خوانندهء دانشمند ميداند كه اصولا موضوع نشأت زردشت و حيطهء فعاليتها و دعوتهاى اوليهء او ، با همهء تحقيقاتى كه شده و اظهارنظرهائى كه گرديده است ، هنوز مبهمات زيادى دارد و تصور مىشود كه اگر بررسيهاى عميقترى در اين منطقه و دامنههاى سبلان به عمل آيد و در آتشكدههاى اين نواحى ، كه غالبا جاى خود را بامكنهء مقدسهء اسلامى دادهاند ، تحقيق شود بدون ترديد بر قلمرو اطلاعات ما در اينمورد افزوده خواهد شد و هرآينه اين فكر را ، كه به ظن قوى زردشت در اين ناحيت مبعوث گشته است ، تأييد خواهد نمود .
مورخين اتفاق نظر دارند كه از زمان مادها ، دشت مغان و اطراف آن ، يعنى حوالى اردبيل ، متعلق به پيشوايان درجهء اول مذهبى و محل استقرار آنها بود و تعليمات عاليهء دينى و تربيت مبلغين مذهبى در آنجا صورت ميگرفت . چون بزعم بعضى از تاريخنويسان زردشت نيز از روحانيان عهد خود بشمار ميآمد بخاطر چنين ميگذرد كه اگر در جاى ديگرى نيز متولد بوده طبعا در اين منطقه تعليم يافته و افكار دينى يا الهامات غيبى خود را در آنجا بدست آورده است و با اين ترتيب دعوتهاى اوليهء او نيز در اين حوالى صورت گرفته و حدود اردبيل و دامنههاى سبلان نخستين محل انتشار آن كيش باستانى بوده است .
شادروان مشير الدوله ، در تاريخ ايران باستانى ، در مبحث مربوط بزندگانى