خبر آمدن مجلل و تبليغات وى دربارهء بازگشت محمد عليميرزا بوسيلهء آزادى - خواهان بتهران و تبريز گزارش شد و خود دولت مركزى نيز با وسايل ديگر از اين نقشهها آگاهى يافت و براى جلوگيرى از اين واقعه تدابيرى انديشيد . از جمله آنكه عين الدوله را بواليگرى آذربايجان برگماشت و بصلاحديد او دوازده نفر از شصت نفر رؤساى شاهسونان را ، كه اردوى يپرمخان و سردار بهادر اسير كرده به تهران آورده بود ، آزاد ساخت تا بدينوسيله آنها را با خود همراه گرداند و در موقع لزوم براى دفع شر محمد عليميرزا از نيروى آنها بهرهمند شود .
آزادى امير عشاير خلخالى با مساعدت انجمن ولايتى اردبيل
گفتيم يكى از سران شاهسون كه باسارت بتهران رفت امير عشاير خلخالى بود . برادر وى رشيد الممالك بوسايل مختلف متشبث شد تا او را رها سازد ولى هنگامى كه آن دوازده نفر آزادى يافتند امير عشاير در بين آنها نبود .
رشيد الممالك كه از بودن مجلل در بين طايفهء يورتچى آگاهى داشت و اضطراب خاطر حكومت مركزى و آزاديخواهان اردبيل را از فعاليت او و ديگر مأموران محمد - عليميرزا ميدانست انجمن خلخال را متوجه اين پيشنهاد خود گردانيد كه اگر موجبات رهائى امير عشاير را فراهم سازند او در دستگيرى مجلل اقدام خواهد نمود و خاطر دولت مشروطه را از تحريكات و فعاليتهاى وى آسوده خواهد ساخت .
آزاديخواهان خلخال اين پيشنهاد را مفيد دانستند و شادروانان ناصر روائى و وكيل الممالك را بعنوان نماينده همراه جمعى از سواران رشيد الممالك باردبيل اعزام داشتند تا انجمن ولايتى را بدين كار متقاعد و راضى گردانند و بوسيلهء آن انجمن امير عشاير را آزاد نمايند . اينان باردبيل آمدند و چون نخواستند با سابقهء بدى ، كه از چپاول سواران خلخالى در ذهن مردم باقى بود ، به شهر درآيند ، در بيرون شهر ماندند و از انجمن خواستند كه با آنها در آنجا ، يعنى محلى كه اينان در بيرون شهر نشيمن داشتند ، ملاقات و گفتگو كنند . اما اعضاى انجمن آن را دامى براى خود تصور كرده نرفتند . تنها شادروان مشهدى حسين آخوندزاده كه از دليران آزاديخواهان اردبيل