قبلا فقط براى دو روز بود ، طولانىتر كرده و چون در رسانيدن نامهء ناپلئون به فتحعليشاه تأخير زيادى احساس ميشد از شاهزاده اجازهء مرخصى گرفته از راه خلخال بتهران رفته است « 1 » .
حكومت محمد شاه در اردبيل
جهانگير ميرزا فرزند عباس ميرزا هم كتابى نوشته بنام « تاريخ نو » و در آن راجع باردبيل بتفصيل سخن گفته است كه ما قسمتى از آن را در صفحات قبل نقل كردهايم . او گويد عباس ميرزا نايب السلطنه در سال 1246 هجرى بار ديگر باتفاق فرزند ديگرش محمد ميرزا ، كه بعد از فتحعليشاه بنام محمد شاه بتخت سلطنت نشسته است ، وارد اردبيل شد و سكنهء شهر مبلغ پنج هزار تومان پيشكش آوردند . عباس ميرزا ، كه درعينحال والى آذربايجان نيز بود ، نظر باهميت منطقه ، حكومت اردبيل را به محمد ميرزا داد و جهانگير ميرزا را نايب الحكومه نمود و ادارهء امور اين ولايت را بدست دو فرزند خود سپرد . دو برادريكه سه سال پيش نيز در اين شهر همكارى داشتند ولى دست تقدير دو سرنوشت متفاوت براى آنها مقدر ساخت بدينسان كه يكى از آن دو بعد از پدر و جد بر اريكهء سلطنت ايران تكيه زد و ديگرى بدست همين برادر در قلعهء اردبيل محبوس گشت و سرانجام بفرمان او بينائى را نيز از دست داد .
مورخين مينويسند محمد ميرزا بعد از فوت پدرش بمقام ولايتعهدى فتحعلى شاه رسيد و بعد از ورود بآذربايجان چهار نفر از برادران و شاهزادگان ، يعنى جهانگير ميرزا ، خسرو ميرزا ، احمد ميرزا و مصطفى ميرزا را مخذول و معزول نموده بقلعهء اردبيل فرستاد و زندانى كرد . خود جهانگير ميرزا در تاريخ نو علت اين گرفتارى را تحريكات قائم مقام دانسته و با تفصيلاتى در اين مورد نوشته است كه او را « همراه اميرزاده خسرو ميرزا و بهمن ميرزا و چهارصد سوار و چهارصد سرباز و دو عراده توپ باردبيل تبعيد و در نارين قلعه زندانى كردند و متعاقب آن اميرزاده احمد ميرزا را نيز از خوى و اميرزاده مصطفى را از اروميه كه در سنين 15 و 16
هامش
( 1 ) - نقل و اقتباس از مرآت البلدان صنيع الدوله .