موقع رسيدن عروس به منزل داماد ، از طرف پدر و يا كسان نزديك داماد ، چند مجمعهء مسى براى زير پاى عروس مىآورند . عروس موقع وارد شدن به خانهء داماد چند قدمى از روى مجمعه مسى عبور مىكند و داخل « حجله » مىگردد .
در بعضى از محلههاى قوچان ، هنوز مراسم « داماد سلطانى » رسم است ، بدين قرار كه عصر فرداى عروسى دوستان داماد مجلسى ترتيب مىدهند و داماد را روى صندلى مىنشانند و دو نفر از برادرخواندههاى داماد در دو طرف وى به نام وزير دست راست و دست چپ مىنشينند و يك نفر فراش هم دست فرد فرد حاضران در مجلس را گرفته و جلو داماد مىآورد و مىگويد « يا اللّه تعظيم كن و برقص » و اگر نرقصد بايد جريمه بدهد .
عدهاى ترجيح مىدهند كه به جاى رقص جريمه بدهند و عدهاى هم مىرقصند و در اين موقع صداى دهل و سرنا كه مرتبا در خارج از مجلس شنيده مىشود بر شادى حاضران مىافزايد .
مراسم « داماد سلطانى » در بين روستاييان قوچان با وضعى جالبتر و با شكوهتر برگزار مىگردد .
زناشويى در نزد روستاييان قوچان
يكى از برنامههايى كه در جشن عروسى اجرا مىشود كشتىگيرى پهلوانان محلى است ، هر دسته از ميهمانان كه از دهكده و ايلهاى جداگانه به عروسى دعوت مىشوند ، قهرمان كشتى خود را همراه مىآورند تا پس از اجراى مراسم كشتى ، قهرمان نهايى تعيين شود .
ادارهء كشتى برعهدهء ريشسفيد خانوادهء داماد است و قبلا هديهاى كه « باى داغ » گويند و عموما كله قند ، پتو يا لباس مىباشد براى برندهء مسابقه در نظر مىگيرند . براى اينكه پهلوانان از جايزه با خبر شوند يكى از جوانان فرياد مىزند « اين باى داغ است ، كى مرد ميدان است ؟ »
در اين وقت يك نفر كه درگذشته قهرمان كشتى بوده با لباس كشتى كه همان شلوار مخصوص قهرمانان است نزد بزرگ مجلس مىرود و مىايستد و پس از او ساير پهلوانان هم سر بلند مىكنند و خود را براى پيكار آماده نشان مىدهند . پس از شور پيران و پهلوانان سابق ، يك نفر كه شايستهتر از ديگران است براى كشتى ، با اولين پهلوان گلاويز