به عنوان « جامهبرى » به خانهء عروس مىروند و ضمنا قرار عقدبندان را نيز مىگذارند .
در مراسم عقدبندان ، بزرگان خانوادهء دو طرف در منزل عروس جمع مىشوند ، عاقد كه معمولا فردى روحانى است رضايت دختر را براى ازدواج به عنوان « بله گفتن » جلب مىكند و سپس به مجلس برمىگردد و خطبهء عقد را بلند بلند مىخواند و رسم است كه در موقع خطبه خواندن ، حاضران دستهاى خود را روى زانو گذارده و باز نگه مىدارند و اعتقاد دارند كه اگر دستها بسته باشد بخت دختر بسته خواهد شد . در همان مجلس ، وجه نقد به عنوان « شيربها » در ميان دستمالى بسته شده در اختيار پدر عروس گذارده مىشود و پدر عروس هم احتراما اندكى از وجه نقد را در گوشهء دستمال پيچيده به پدر داماد مسترد مىدارد .
در جشن عروسى و اجراى مراسم عقد دو كله قند جلو عاقد مىگذارند ، عاقد دو كله قند را به هم مىزند و دو تكه سر قند را كه مىافتد برمىدارند و به مجلس عروس مىبرند . در آن مجلس دو تكه قند را روى پارچهء سفيدى كه روى سر عروس مىانداختهاند مىسايند تا دختر سفيد بخت شود . از همان قند ساييده شده ، چاى شيرين تهيه مىكنند و به داماد و عروس مىدهند و بقيهء سر قندها را به منزل داماد مىفرستند و تا مراسم « نار زدن » و شبى كه عروس را به خانهء داماد مىبرند نگه مىدارند .
بعد از اتمام خطبهء عقد ، برادر خواندهء داماد او را به اتاق عروس مىفرستد . در موقع وارد شدن داماد زنها هلهله مىكنند و دست مىزنند . داماد و عروس مقابل آيينهء بزرگى قرار مىگيرند . در اين موقع داماد انگشتر به دست عروس مىكند و مادر عروس هم يك سكهء طلا به دامادش مىدهد و روى او را مىبوسد .
بعد از مراسم عقدكنان و شيرينىخوران ، مادر عروس به عنوان جاخالى براى داماد لباس مىفرستد . يك ماه بعد به عنوان « از گريز درآوردن عروس » جلسهء مهمانى برگزار مىكنند و خلعت مىبرند . مادر داماد مىگويد : « عروس جان خلعت آورديم ، ديگر از ما فرار نكن و با ما صحبت كن . »
در فاصلهء مراسم عقد ، اگر ايام عيد و يا شب چلهء زمستان رسيد ، از طرف داماد
اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — صفحة 399
مساهمون: رمضانعلى شاكرى
ص٣٩٩