يقين دانم كه فردا پيش حلقه * يكى گردند هفتاد و دو فرقه
چه گويم گر همه زشت ار نكويند * چو نيكو بنگرى جوياى اويند
الهى نفس سركش را زبون كن * فضولى از دماغ ما برون كن
دل ما را به خود مشغول گردان * تعصب جوى را معزول گردان
هم در جاى ديگر دربارهء فلسفه چنين مىگويد :
چون توانستم ندانستم چه سود * چونكه دانستم ندانستم نبود
كاف كفر اى دل به حق المعرفه * خوشترم آيد ز فاى فلسفه
زانكه اين علم لزج چون ره زند * بيشتر راه دل آگه زند
البته چنين كسى را با چنين انديشها بالاتر از هر فرقه و طريقتى بايد دانست وانگهى همواره پيروان سنت در ايران هرگز نسبت به ائمه اثنى عشر تندى نكردهاند و تفاوت آشكارى كه در ميان تسنن ايران و تسنن كشورهاى ديگر اسلام است در همينجا است و حتى شيعهء ايران هم تا پيش از صفويه نسبت به سه خليفهء ديگر و اصحاب و بستگان رسول بدزبانى نكردهاند . در اينكه عطار در فروع بر طريقهء تسنن مىرفته است شكى نيست . در مقدمهء خسرو و گل سه قسمت اشعارى دارد در « مدح امام اعظم ابو حنيفه » و « مدح امام محمد قرشى » و « مدح امام اعظم شافعى » . در مقدمهء همهء مثنويات خود مدح هر چهار خليفه و چهار يار را دارد . در مقدمهء پندنامه نيز دارد چنانكه در چاپ قديم طهران 1290 در صحايف 16 و 17 هست و در چاپ قاهره 1289 كه با ترجمهء تازى شيخ احمد راشد خلوتى مصرى انصارى چاپشده در صحيفهء 6 هم هست و در چاپ بمبئى 1294 كه با كريما و نام حق و محمودنامه و نماز فرايض چاپشده نيز در صحايف 45 - 46 آمده و در چاپ سنگى استانبول به خط نسخ تعليق ( چاپ مطبعهء شركت ايرانيه ) در صحايف 4 - 5 هم آمده و در همهء نسخههاى خطى نيز هست منتهى در چاپ سربى كه اخيرا در طهران در 1309 انتشار دادهاند آن اشعار را عمدا حذف كردهاند . در