كه قاضى يحيى بن صاعد پس از مرگ عطار در سال 627 يا اندكى پس از آن ساخته چندان بناى محكمى نبوده است زيرا كه 264 سال پس از آن ويران بوده است ولى در قرن هشتم در زمان حمد اللّه مستوفى معروف بوده است « 1 » .
عطار همدانى
پيش از اين گذشت كه حاج خليفه در كشف الظنون در كلمات منطق الطير و الهىنامه و بلبلنامه و پندنامه و تذكرة الاولياء و خسرونامه و شترنامه و جواهر الذات نسبت عطار را همدانى آورده و به دلايلى اين نكته را رد كردم و اين شبهه از آنجا ناشى است كه يكى از بزرگان دانشمندان ايران در قرن ششم بوده است به نام و نسب حافظ ابو العلاء حسن بن احمد بن حسن بن محمد عطار همدانى و از علماى معروف قرائت در زمان خود بوده و در 569 درگذشته و او را مؤلفات چند است : مفردات القراء ، اصول المآب ، غاية الاختصار فى القراءات العشر لائمة الامصار ، الهادى الى معرفة المقاطع و المبادى « 2 » و وى از بزرگان حفاظ و روات حديث بوده و در پى دانش سفرها كرده و قرآن و لغت را از بزرگان محدثين همدان و جاهاى ديگر فراگرفته است و مردم همدان از خاص و عام به او اقبال بسيار مىكردهاند « 3 » و وى در محلهء درب شير همدان مدفون شده و خاقانى در تحفة العراقين او را مدح گفته است « 4 » و او را با فريد الدين عطار نيشابورى اشتباه كردهاند .
هامش
( 1 ) - نزهة القلوب چاپ اوقاف ص 149
( 2 ) - كشف الظنون در اسامى كتابهاى مزبور
( 3 ) - تاريخ ابن اثير در وقايع سال 569
( 4 ) - تاريخ گزيده چاپ اوقاف گيب ص 787