است كه بدين گونه تحريف كردهاند .
28 ) شترنامه همان اشترنامه است كه ذكر آن پيش از اين گذشت و از فريد الدين عطار نيست و از همان گويندهء مظهر العجائب و لسان الغيب و هيلاجنامه و سى فصل و بىسرنامه و جواهر الذات و خياطنامه است .
29 ) شرح القلب كه خود در مقدمهء مختارنامه و خسرونامه از آن نام برده ولى از آن تاكنون اثرى بدست نيامده و گويا آن هم مانند جواهرنامه از دست رفته است .
30 ) شفاء القلوب فى لقاء المحبوب همان ارشاد بيان است كه پيش از اين ذكرى از آن به ميان آمد و معلوم شد به جز مفتاح الفتوح كتاب ديگرى نيست .
31 ) صد پند مثنوى كوچكى است شامل 108 بيت كه بيت اول آن اين است .
مشو مغرور ملك و گنج و دينار * كه دنيا ياد دارد چون تو بسيار
و تنها نسخهء كه از آن سراغ دارم در حاشيهء مثنوى جلال الدين محمد مولوى است كه از آن من است و در اواخر رجب 926 نوشته شده و در حواشى آن منطق الطير و اسرارنامه و الهىنامه و قصيدهء درياى ابرار و صد پند و بعضى قصايد و غزليات و مصيبتنامه و جواهر الذات و اختيارات شيخ على همدانى از كتب عطار و چند رباعى عطار نوشته شده و آن حواشى را در سالهاى 965 و 966 نوشتهاند ولى اين مثنوى منظومهء مستقلى از عطار نيست و قسمتى از اسرارنامهء اوست كه در چاپ طهران هم از بيت آخر صحيفهء 187 تا بيت دوم صحيفهء 194 آمده است و پيداست كه چون شامل پندهاى جالب توجهى بوده آن را قسمتى جداگانه كرده و چون صد اندرز در آن هست آن را صد پند نام گذاشتهاند .
32 ) عشاقنامه ظاهرا همان مثنوى عشقيه يا مثنوى آغاز عشق است كه پس از اين ذكر آن خواهد آمد .
33 ) عبيرنامه كه جز در تذكرهء روز روشن در جاى ديگر نام آن نيست