كنز الحقائق و مفتاح الفتوح يا منطق الطير و الهىنامه و اسرارنامه و مصيبتنامه و خسرو و گل ( خسرونامه ) و مختارنامه است و از همينجا مىتوان پى برد كه مثنويهائى كه از عطار است همينهاست .
25 ) سياهنامه كه آن را سياه هم ناميدهاند كتابى است كه دولتشاه در تذكرة الشعراء به نام عطار نوشته و ديگران هم كه تكرار كردهاند از او گرفتهاند و از اين كتاب به هيچ وجه اثرى نيست و معلوم نيست چه بوده كه دولتشاه بدين گونه درآورده است .
26 ) سى فصل منظومهء كوچكى است شامل نزديك هزار بيت كه بيت نخستين آن اين است :
يكى پيرى مرا آواز مىداد * كه اى عطار از دست تو فرياد
اين منظومه شامل سى سؤال است كه آن پير از گويندهء اين اشعار كرده و وى جواب داده است . اين منظومه در طهران 1354 1314 چاپ شده و با وجود آنكه تخلص عطار در آن آمده پيداست كه از فريد الدين عطار نيست زيرا كه گويندهء اين كتاب هم شيعه بوده و پيداست همان كسى است كه جواهر الذات و مظهر العجائب را گفته چنانكه در پايان كتاب ( صحايف 71 - 74 از چاپ طهران ) مىگويد :
بجوهر ذات گفتم اين معانى * تو مىبايد كه اين معنى بدانى
به غير مظهر حق شاه مردان * كه او باشد خدادان و خداخوان
خدا را هم خدا داند حقيقت * برونست اين به معنى از شريعت
ز بعد اين كتب مظهر طلب دار * ازو پيدا شود اسرار آن يار
مرا مظهر بود چشم كتبها * ازو ظاهر شود پنهان و پيدا
درو معنى جعفر شاه باشد * درو معنى لا اللّه باشد
و از همين اشعار سست مىتوان پى برد كه از فريد الدين عطار نيست .
27 ) شاهنامه كتابى است كه از آن هم اثرى نيست و پيداست همان سياهنامه