كلى نادرست است و كتابى كه به اين نام معروف است نخست همان رسائل اخوان الصفا و خلان الوفا است كه جمعيت معروف اخوان الصفا در حدود سال 350 در اواسط قرن چهارم نوشتهاند و متمايل به تشيع بودهاند و شامل 52 رساله در همهء علوم است و نويسندگان آنها ابو سليمان محمد بن معشر بستى مقدسى و ابو الحسن علىّ بن هارون سببى زنجانى و ابو احمد محمد بن احمد مهرجانى نهرجورى و ابو الخير زيد ابن رفعه هاشمى و ابو الحسن علىّ بن راميناس عوفى بودهاند و سپس حكيم مجريطى قرطبى متوفى در 395 كتاب ديگرى به نام اخوان الصفا نوشته است و نيز حاج ميرزا على اكبر بن ميرزا شير محمد همدانى كه در 1270 ولادت يافته و در همدان در 1325 درگذشته است كتابى به فارسى در اخلاق به نام اخوان الصفا نوشته و نيز رسائل اخوان الصفا را در قرن نهم به نام مجمل الحكمة به فارسى ترجمه كردهاند و بار ديگر سيد احمد هندى به فارسى نقل كرده است و رسالهء بيست و يكم آن را به نام شرف الانسان محمد بن عثمان بن الياس لامعى متوفى در 940 براى سلطان سليمان ابن سلطان سليم آل عثمان در 933 ترجمه كرده است و هيچيك از اين كتابها اندك ربطى با فريد الدين عطار ندارد و اصلا از فن او كه شعر و تصوف بوده است فرسنگها دور است و ظاهرا اين نكته از زمانى ناشى شده است كه خواستهاند عطار را شيعه بكنند و چون رسائل اخوان الصفا با تمايل نسبت بدين شيعه نوشته شده آن را به عطار بستهاند .
2 ) ارشاد بيان اين كتاب در هيچ جا به نام عطار نيامده و تنها در طهران به اهتمام و تصحيح تقى حاتمى در 1355 1315 چاپ شده و در صدر آن نام اين كتاب را شفاء القلوب فى لقاء المحبوب ارشاد بيان چاپ كردهاند و اين كتاب همان مفتاح الفتوح است كه 133 بيت از آغاز آن با بلبلنامه و نزهة الاحباب در 1312 شمسى در طهران چاپ شده و بار ديگر در حاشيهء سبع المثانى در 1342 در شيراز چاپ كردهاند منتهى در آن چاپ چون نه بيت از آغاز نسخه افتاده بوده است نام
زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — صفحة 112
مساهمون: سعيد نفيسى
ص١١٢