تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اشارات ايمانيه ( فارسى ) — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨
مهلتى بايد كه مجذوبت كنم * و اصل درگاه معشوقت كنم رو مجاهد شو شريعت را ببين * از شريعت پس حقيقت را ببين نور معنى از شريعت شد عيان * سير عرفان در حقيقت شد نهان اين ظهور و اين خفا در بسمله * از لسان الحق نشايد زمزمه گر تو از بهر حقيقت تشنه‌اى * نفس خود را در حقيقت كشته‌اى كه هواى نفس شادت مىكند * ليك در معنى رمادت مىكند اين هواى نفس كورت مىكند * از ره جور و جفايت مىخلد اين هوا شرك است در راه خدا * اتّباعش كفر باشد از جفا اين هوا آخر تو را مهجور كرد * يعنى از قرب خدايت دور كرد اين هواى نفس غدّار است و شوم * چون همىآرد بر غفلت هجوم گاه بر عقل هدا غالب شود * گاه از جور و جفا جالب شود گاه غافل مىكند از ذكر حق * گاه ذاهل مىشود از ما سبق گاه مىگويد منم لطف خدا * گاه مىسازد برت جور و جفا ليك كذّاب است اين نفس حسود * مثل غرقاب است در سير وقود