حديقه سيم مشتمل است بر چهار چمن :
چمن اول در ذكر كشور عراق عجم
بر راى مساحان كشور دانش و بر ضمير مهندسان اقليم بينش مخفى و مستور نماند كه عراق عجم كشوريست مشهور و باعتدال هوا و عذوبت ماء در السنة و افواه مذكور مشتمل است بر بلاد قديمه و مداين عظيمه و جبال عاليه و تلال راسيه و مرغزارهاى خوش و شكارگاههاى دلكش ، محدود است از طرف مشرق بولايت مفازه و كرمان و از سمت مغرب بديار كردستان و خوزستان و از جانب جنوب به مملكت فارس و از جهت شمال بدار المرز و آذربايجان ، طولش از سفيد رود الى يزد صد و شصت فرسخ و عرضش از گيلان تا خوزستان صد فرسخ ، محتويست بر چهل پاره مدينه و قصبه اكثر آن از اقليم چهارم و قليلى از سيم ، جبال و تلال آن بيشتر از صحارى و بيابانست مسكن طوايف تاجيك و ترك و لر و كرد ، قديم الزمان اهل آن مكان گبر بودند چون اسلاميان گشودند مردم آنجا به حكم شافعى عمل مىنمودند در حدود سنه نهصد و پنج به نيروى قوت بازوى شاه اسماعيل صفوى شيعه شدند .
اكنون كه سنه هزار و دويست و سى و هفت هجريست هفت مذهب در آن ديار است : اول شيعه اثنىعشرى ، دويم اهل سنت ، سيم غالى ، چهارم اسماعيلى ، پنجم زردشتى ، ششم يهود ، هفتم عيسوى . قبل از اين چهار شهر معتبر در آن كشور بوده : اصفهان و رى و قم و همدان اكنون رى و قم رو به خرابى نموده .
در تواريخ مسطور است كه از به دو سلطنت پيشداديان تا نهايت دولت ساسانيان آن ملك در تصرف ملوك عجم بوده مگر دو كس از بيگانگان آنجا را مسخر نمود :
نخست افراسياب ترك كه مدت دوازده سال در آن ولايت حكومت داشت دويم اسكندر رومى آن ولايت را گرفته به كف كفايت ملوك اشكانيان گذاشت ، در سنه بيست