گفتار در طريقت آن جناب كه معروف به سلسله نعمتاللهيه است
بر ارباب معارف عرفان و اصحاب مواقف ايقان پوشيده و پنهان نماند كه طريقهئى كه به آن جناب منسوبست خصوصيات چند به آن سلسله منسوبست اول آنكه بر سالكان آن سلسله بسط بيشتر از قبض است بخلاف بعضى سلاسل ، دويم آنكه كسوتى جهت عاملان طريقت آن جناب معين نيست و فرموده است كه حقپرستى و خداجوئى در هر لباس ممكنست و لباس را اعتبار نيست و اين نيز خلاف جمعى از سلاسل است زيرا كه اكثر ايشان براى خود لباسى و طرزى معين نمودهاند سيم آنكه در آن سلسله ترك كسب و كار كردن و روى در بطالت آوردن نمىباشد و فرموده است حق جل و علا انسان را براى معرفت و عبادت آفريده و بسه چيز محتاج و مفتقر گردانيست ؟ ؟ ؟ : اول اكل كه قوام بدن به اوست ، دويم لباس كه ستر عورت و دفع اذيت از اوست ، سيم مسكن كه آرام و آسايش بدوست و اين سه چيز حاصل نمىگردد و ممكن نمىشود مگر از سه چيز : اول بكسب ، دويم بطمع ، سيم به سرقت ، و باتفاق جمهور دانايان دو قسم آن مذموم و مردود حضرت بارى است پس در اين سه قسم كسب محمود و در آن رستگاريست پس انسان را لازم بل متحتم است كه بيكار ننشيند و به جهت خود كسبى بگزيند و در آن ضمن معرفت اللّه تحصيل نمايد و باب عبادت بگشايد
« رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ »
اشاره به همين مقام است .
مدار طريقت آن جناب على الدوام در راه صدق و صفا و متابعت شريعت مصطفى و اطاعت بطريق مرتضى عليه السّلام و مخالفت نفس و هوا نمودنست « 1 » .
هامش
( 1 ) - اين گفتار در بستان السياحة بيشتر و بهتر است به صفحه 558 از آن كتاب رجوع شود .