مؤيد مدعا است
نظم :
آنچه در آفاق مىباشد عيان * جمله در انفس بود فاش و نهان
وانچه در آفاق و انفس محتويست * جمله در انسان كامل منطوى است
به فحواى
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
گرامىترين مردم نزد حق سبحانه و تعالى بعد از انبياء و ائمهء هدى اشخاص پرهيزكارند ، و بموجب
يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ
جناب حق جل شانه را دوستار .
بناء على هذا سالك راه قويم و ناهج صراط مستقيم در بدايت حال و ابتداء احوال لازم بل متحتم است كه صورت مرشد را بطريقى كه امر مىفرمايد و به نهجى كه ارشاد مىنمايد در نظر بگيرد تا آنكه خاطر سالك و حواس طالب تفرقه نپذيرد زيرا كه سالك را در به دو حال خيالات پريشان است و حواس ظاهرى و باطنى او پيوسته بمحسوسات نگران بلكه آنى و زمانى از خيالات محسوسى خالى نيست حتى در طاعات و عبادات آدمى را همين مشغولست .
اين مقدمه بر اصحاب خرد پوشيده نيست كه اشتغال به هيچ عبادت از عبادات قلبيه و قالبيه و مداومت بر هيچ طاعت از طاعات خياليه و لسانيه و اركانيه بدون حضور نافع نيست .
و چون به حكم حديث قدسى
لا يسعنى ارضى و لا سمائى و لكن يسعنى قلب عبدى المؤمن »
محل ظهور نور خدا و آئينه تجليات حضور مولا حقيقت قلب است كه لطيفهايست ربانى و مجردى روحانى و حقيقت قلب روحانى را صورتى است جسمانى كه عبارت از مضغه صنوبريه واقعه در تجويف ايسر صدر است و هرچه تجلى معنوى كه در قلب معنوى واقع مىشود در اين قلب صنوبرى كه بهمنزلهء روزنهء آن لطيفهء ربانى و به مثابه خليفه آن مجرد روحانيست صورتى مطابق آن معنى و مثالى موافق آن تجلى جلوهگر مىگردد و هرگاه تجلى از تجليات جامعه باشد لامحاله صورت تمثيليه صورتى جامع خواهد بود و در جميع صور به حكم
« خلق اللّه آدم على صورته »
و بر طبق
وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها
صورت انسان كاملست چنانچه على بن موسى الرضا عليه