و جرى بقدرتك القضاء و مضت على ارادتك الاشياء فهى بمشيتك دون قولك مؤتمرة و بارادتك دون نهيك منزجرة
. پس مجموع من حيث المجموع عوالم و نشآت و ما فيها و ما بينهما به يك امر كن وجودى به غير لفظ و آلت تلفظ كه ناشى از اراده حق سبحانه و تعالى است بلا توهم حدوث در ذات كل فى مقامه موجود مىباشند
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ .
نظم :
آنچه زايد بعالم از امر است * و آنچه گويد نبى هم از امر است
خرد و جان و صورت مطلق * همه از امر دان و امر از حق
آتش و آب و خاك و باد و فلك * ز برش عقل و جان ميانه ملك
همه در تحت امر جبارند * همه بر وفق امر بر كارند
همه مقهور و قدرتش قاهر * صنع او بر ظهورشان ظاهر
كرده يك امر جمله را وادار * همكنان آمدند در پرگار
در كتاب روضة الجنان و غيره از حضرت صادق مرويست كه
يفصل نورنا من نور ربنا كشعاع الشمس من الشمس
. و همچنين از حضرت سرور اولياء على مرتضى مأثور است كه :
بالباء ظهر الوجود و بنقطته تميز العابد عن المعبود و انا نقطة تحت باء بسم الله
. و فرمودهء جناب رسالت مآب
« كنت نبيا و آدم بين الماء و الطين »
در به دو ،
« و لى مع الله وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب و لا نبى مرسل »
در عود ، مبين اين مطلب است .
و مضمون فقره اين دعا شاهد مدعا است كه :
آمنت بسر آل محمد و علانيتهم و ظاهرهم و باطنهم و اولهم و آخرهم
. و در دعاى رجبيه مأثور است :
لا فرق بينك و بينهم الا انهم عبادك
. بيت :
صفتهاى خدائى جمله با اوست * ولى گفتن نمىشايد خدا اوست
اى عزيز پس بايد كه بديده سر و عين اليقين معرفت ايشان را حاصل نمود كه