تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى ( فارسى ) — صفحة 559

مساهمون:

ص٥٥٩
مئونت : قوت و لوازم معيشت ، هزينه نائم : خواب ناجايگاه : جاى نامناسب نار : آتش ناسى : فراموش‌كار ناشكفت : صبر كرد ، شكيبيد . ناشى : تازه‌كار ناصح : نصيحت‌كننده ، پنددهنده ناصيه : پيشانى ناطقه : قوّهء عاقله كه آدمى را از ديگر حيوانات ممتاز مىسازد . ناظر : بيننده ناف : نافه ، انبان مشك ، كيسهء زير شكم آهو كه در آن مادهء خوشبوى مشك گرد مىآيد ؛ در اينجا كنايه از مشك مقصود است . نافى : نفىكننده ناقتى : شتر من ناقه : شتر ناكر : كسى كه قبول ندارد و نمىپذيرد . ناليسيده : نليسيده ، نچشيده نامعقول : هرچه عقل ادراكش نكند . ناموضع : نابجا ناميات : جمع « ناميه » ، گياهان ؛ روييدنها نايره : شعله‌هاى آتش نايى : نوازندهء نى نبت : گياه نبى : قرآن نتاج : فرزند ؛ در اينجا مظهر ، نمونه ندّ : همتا ، انباز ، شريك ندم : پشيمانى ندما : جمع « نديم » همدمان ، هم‌نشينان ، خدمتكاران نذير : ترساننده نرد : بازى كه بوذرجمهر در برابر شطرنج ساخته است . اين بازى داراى تخته‌اى است كه به دو قسمت مشابه تقسيم مىشود و هر قسمت 12 خانه دارد . دو طاس و سى مهره نيز از لوازم اين بازى است . نرم‌سار : لطيف نزع : كنده شدن ( روح از بدن ) نزهت : پاكيزگى نژند : لاغر ، نحيف ، پژمرده ، افسرده نسخ : نوشتن نسيان : فراموشى نشتر : آلت فلزى كه طبيبان جهت گرفتن خون به كار مىبردند . نشف : جذب رطوبت و نم ؛ ورچيدن و از بين بردن نشور : زنده كردن مردگان