قوله :
خواستش مىگوى بر وجهِ كمال * [ كه نباشد نسبتِ جبر و ضلال ]
يعنى ، اختيار حقّ - جلّ و علا - چون به قدرت و اختيار مخلوق هيچ مباينت ندارد - زيرا كه او صانع بىآلت است - پس لايق آن است كه اختيار حقّ را تعبير كند به ارادت .
كما قال اللّه تعالى :
« إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ . »
« 1 »
تمام شد دفتر پنجم شرح مثنوى روم
هامش
( 1 ) « يس » ( 36 ) آيهء 82 : « چون بخواهد چيزى را بيافريند ، فرمانش اين است كه مىگويد : موجود شو ؛ پس موجود مىشود . »