372 / 23 علم و گفتارى / ت : « علم گفتارى » .
373 / 21 كجىّ بىحدى / ت : « كژىّ بىحد » .
در ضبط متن ، ياء مىتواند بدل از كسرهء اضافه باشد .
374 / 18 صقع / ت : « صفع » .
در حاشيهء اصل ، نوشته شده است : « صقعه ، بالمهملة ثمّ القاف : ضربه أو على راسه » .
375 / 14 پزد / ت : « برد » .
376 / 10 قازغان / « قازغان » يعنى ديگ و ظرف فلزى بزرگ ( سنج : لغات ، 7 / 130 و 131 ) .
378 / 20 روز و شب / ت : « روز شب » .
382 / 2 از / ت : « وز » .
384 / 21 زن / اصل : « زان » .
386 / 11 شاخ / در حاشيهء اصل آمده است .
« شاخ ، جوى كوچكى را گويند كه از رودخانه و جوى بزرگ جدا سازند ، و ظرفى را نيز گويند كه بدان شراب خورند » .
387 / 8 گفت / ت : « كفّ » .
387 / 16 منكر / حركتگذارى از اصل است . ت : « منكر » .
387 / 16 خانقاه / ت : « خانگاه » .
« خانگاه » واژهء پارسى است از خانه ( خان ) + گاه ( پسوند مكان ) و « خانقاه » معرّب آن است ( نگر : برهان قاطع ، ص 708 ) .
389 / 8 شمن / در حاشيهء اصل آمده است : « شمن ، به فتحتين ، بتپرست » .
389 / 17 زرد / ت : « كفر » .
389 / 17 رنگ آل / گزارش اين تعبير براى شارحان مثنوى بدور از پيچش و دشوارى نبوده است .
گويا خواست مولانا از « رنگ آل » ، رنگ سرخ بوده است ( سنج : لغات ، 1 / 59 ؛ شهيدى ، 4 / 163 ) .
390 / 2 نقول / ت : « نغول » .
« نقول » در زبان تازى جمع « نقل » است .
دربارهء « نغول » هم ، نگر : شهيدى ، 4 / 166 .
390 / 11 به / اصل : « نه » .
سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — صفحة 487
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٤٨٧