ذباله ) .
237 / 14 غيرت / ت : « عبرت » .
237 / 17 حجيب / ت : « حجاب » .
237 / 20 طبل شگفت / ت : « ضرب شگفت » .
239 / 14 تا / ت : « در » .
239 / 15 لاشى و تو لاشيى / اصل : « لا شىء و تو لا شىء » .
239 / 16 لا شىء بر لاشيى / اصل : « لاشىء بر لاشىء » .
242 / 22 علّم الأسما / اصل : « علّم الأسماء » .
243 / 13 يابد / اصل : « بايد » .
244 / 8 تاييد با / ت : « تأبيد يا » ؛ و اين انسب است .
244 / 11 يغماچى / در اصل به جيم پارسى است . ت : « يغماجى » .
246 / 9 جوق جوق / در حاشيهء اصل نوشته شده است : « جوق و جوخ به معنى گروه و فوج است » .
248 / 2 بط / اصل : « بد » .
249 / 20 انگارد / حركتگذارى از خود دستنوشت است ؛ و به تلفّظ اوستائى و فارسى ميانه نزديك ( سنج : اساس اشتقاق فارسى ، ج 1 ، ص 162 ) .
249 / 23 تير / ت : « تيغ » .
250 / 16 ضيا / اصل : « فنا » .
251 / 8 انفقوا / اصل : « انفقو » .
251 / 22 بزه / در اصل در حاشيهء « بزه » ( ظ . به قصد توضيح ) نوشته شده : « حرمان » .
256 / 3 نارجو / در اصل « نورجو » نوشته شده و سپس روى « نور » رادّهاى گذاشته شده و در حاشيه با رمز « خ ل » » ( نسخه بدل ) نوشته شده : « نار » .
256 / 4 تا / ت : « يا » .
256 / 5 ناريه / اصل : « عارية » .
256 / 5 عاريه / اصل : « عارية » .
256 / 14 برد / در اصل ، باء ، مضموم است .
256 / 18 فخفره / در حاشيهء اصل نوشته شده است : « فخفره يعنى جو » .
257 / 10 كه / ت : « كاى » .
سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — صفحة 477
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٤٧٧