لغوى فارسى سراج السّالكين يكى از اين فرهنگها باشد - و اللّه أعلم بالصّواب .
123 / 8 اريب / ت : « وريب » .
213 / 14 يشا / اصل : « يشاء » .
214 / 1 ذكر تو . . . و اين قبول . . . / منطقىتر آنست كه اين دو بيت جابجا شوند - چنان كه در خود مثنوى است - و « او » راجع باشد - چنان كه هست - به « مستحاضه » .
215 / 20 رماند / اصل : « رهاند » .
215 / 21 دبّوسى / در حاشيهء اصل نوشته شده : « دبوس ، بالضمّ و التّشديد و التّخفيف ، گرز و تازيانه » .
217 / 1 كاليوه / در حاشيهء اصل آمده است : « كاليو و كاليوه گيج و سرگشته را گويند » .
218 / 23 بر چسبيدهاى / ت : « برچفسيدهاى » .
در اصل « چ » بدون نقطه كتابت شده است .
219 / 7 و برى / ت : « و ابرى » ؛ كه انسب است .
220 / 3 ناجايگه / در اصل طورى كتابت شده كه « تا جايگه » هم مىتوان خواند .
220 / 11 تقى / ت : « نقا » .
220 / 20 سلّه / در حاشيهء اصل نوشته شده است :
« سلّه بالفتح و التّشديد ، زنبيل و سبد و مانند آن » .
223 / 5 ريو / در حاشيهء اصل نوشته شده است : « ريو : مكر و حليه » .
224 / 1 . . . فى تقسيم الخلائق / حديث مروىّ مذكور ، در مثنوى اينگونه آمده است :
« إنّ اللّه تعالى خلق الملائكة و ركّب فيهم العقل و خلق البهائم و ركّب فيهم الشّهوة و خلق بنى آدم و ركّب فيهم العقل و الشّهوة فمن غلب عقله شهوته فهو أعلى من الملائكة و من غلب شهوته عقله فهو أدنى من البهائم » ( ت ، 581 ) .
24 / 21 دنييستش / اصل : « دنيستش » .
225 / با / اصل : « يا » .
225 / 11 آخرش با اوّلش / در اصل « اولش با آخرش » نوشته شده ، سپس روى « اولش » و « آخرش » به ترتيب « خ » و « م » نوشته شده كه نشان « مؤخّر » و « مقدّم » است .
226 / 16 جانفزا / اصل : « جانفزا » .
228 / 1 هنجار / در حاشيهء اصل آمده است : « هنجار ، به فتحها ، به معنى راه و روش بود » .
228 / 13 از پگاه / اصل : « از كواه » . بنا بر ن اصلاح كرديم .
سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — صفحة 475
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٤٧٥