267 / 18 واى / چنين است در اصل ؛ هر چند معمولا اينگونه كاربردها به ريخت « وى » كتابت گرديده .
268 / 8 كمپير / « كمپير » يعنى پيرزن بسيار سالخورده ( نگر : لغات ، 7 / 315 ) .
268 / 8 خوشذقن / اصل : « خوش زفن » .
268 / 14 كاريست با تو / در اصل « با تو كاريست » كتابت گرديده و به ترتيب « خ » و « م » بالاى آن گذاشته شده ، به نشان « مؤخّر » و « مقدّم » .
269 / 13 پند تو / اصل : « بند او » .
270 / 2 پذيرد خير / ت : « چيز » .
270 / 9 چه حلالى ؟ گشته [ اى ] ز اهل ضلال / ت : « چه حلال اى گشته از اهل ضلال ؟ » .
270 / 21 صاحبها / اصل : « صاحب » .
271 / 10 آتشينت / اصل : « آتشيند » .
بدل آمدن دال از تاء ، ويژگى گويشى مىتواند بود .
272 / 17 چاش / در حاشيهء اصل نوشته شده است : « چاش تودهء غلّهء از كاه پاك كرده را گويند چنانچه غلّه با كاه را خرمن خوانند و آن را چاچ نيز گويند و به عربى جرّه [ ظ . ] نامند و به جيم تازى نيز آمده » .
273 / 4 هميشه / ت : « همىشد » ؛ و اين انسب است .
275 / 12 تويى زفتت / ت : « تو زفتت » .
ياء مىتواند بدل از كسرهء اضافه باشد .
276 / 10 ادبير / در اصل بين سطور با خطّى ريزتر و به قصد توضيح نوشته شده است : « من الادبار » .
276 / 20 عايلى / ضبط اصل ظاهرا « عالمى » است ؛ شايد هم همين « عايلى » است كه قدرى بد كتابت شده است .
278 / 14 اعملوا فكلّ ميسّر لما خلق له / براى اين حديث ، نگر : احاديث مثنوى ، ص 79 و 184 .
280 / 10 بالجزا / اصل : « بالجزاء » .
280 / 23 كر / اصل : « كج » .
281 / 6 ذكى / اصل : « زكى » .
281 / 9 نثار / ت : « دثار » .
سراج السالكين منتخب مثنوى معنوى ( فارسى ) — صفحة 479
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٤٧٩