137 / 6 يشا / اصل : « يشاء » .
137 / 16 گشته قربان ولا / ت : « كشتهء قربان لا » .
138 / 1 زو / اصل : « رو » .
138 / 8 چون ندزدم / ت : « چون بدزدم » .
139 / 10 سختتر / اصل : « سختر » .
139 / 20 لو يشا / در اصل بجاى « يشا » ، « مشى » كتابت شده ، ولى رادّهاى هم بر سر آن هست و در حاشيه با رمز « خ ل » ، « يشا » نوشته شده كه همين صحيح است .
141 / 4 محو گردد / اصل : « محو كرد » .
141 / 15 زه كند / اصل : « ذه كند » .
142 / 16 تن زان / ت : « تن را » .
143 / 3 اتفاق / ت : « ارتفاق » .
143 / 10 بىحد ، كاغد / در اصل هر دو با دال - به ريختى كه ضبط كرديم - آمده است .
144 / 6 زيباروى / ت : « زيبادوى » .
« دوى » - چنان كه از نوشتههاى فرهنگنويسان بر مىآيد ( نگر : لغات ، 4 / 595 ) - نوعى صداى خفيف است و در اينجا « زيبادوى » را مىتوان « خوشصدا » و « خوشآواز » دانست ( نگر : 4 ، 3 / 422 ) در دفتر سوم مثنوى ( ن ، بيت 1283 ؛ ع ، بيت 1284 ) مىخوانيم :
چون حيات از حق بگيرى اى روى ! * پس شوى مستغنى از گِل مىرومى
دكتر استعلامى براى « روى » در اين بيت ، معناى « رونده » و « سالك » و . . . را پيشنهاد مىكند ( نگر : ع ، 3 / 275 ) .
از همين معنا در تفسير « زيباروى » مىتوان سود جست .
145 / 1 ما چه شطرنجيم / ت : « ما چو شطرنجيم » .
دربارهء « چه » و « چو » پيش از اين سخن گفتيم .
146 / 20 پى / ت : « نه » .
آيا « پى » در دستنوشت ما تصحيف « نى » نيست ؟
147 / 6 نگدازى / اصل : « نگذارى » .
147 / 12 بلغزد / ت : « نلغزد » .
147 / 22 فدا كن / ت : « فنا كن » .