بهار آمد بهار آمد بهار دل بهار دل * نگار آمد نگار آمد نگار جان نگار جان
به شب خورشيد جان آمد ، ضياى جاودان آمد * بجان بگشاى چشم دل ، كه پيدا گشت هر پنهان
نسيم از كوى يار آمد ، نسيم مشكبار آمد * معطر كن دماغ دل ، منوّر ساز چشم جان
تلافى كن تلافى كن ز سعيت « 1 » آنچه ضايع شد * ترقى كن ترقى كن در آ در مشهد عرفان
گمان تا كى ، گمان تا كى ، يقين آمد يقين آمد * برون آ از حضيض شك بر آ بر ذروه ايقان « 2 »
بيفكن بار تن از جان ، سبك كن دوش دل از گل * چه ماندى در زمين تن ، بر آ بر آسمان جان
سراپا ديده شو اى « فيض » همچون آب و آئينه * كه تا بينى عيان هرجا جمال طلعت يزدان
بيفشان گرد خود از خود ، دل و جان را جلائى ده * جهان بگرفت سرتاسر ببينش ظاهر و پنهان « 3 »
( 728 )
بهار آمد بهار آمد چمن شد پرگل و ريحان * نگار آمد نگار آمد دو عالم شد درو حيران
بهار آمد بهار آمد روان را تازه كن اى دل * نگار آمد نگار آمد به جانان زنده شو اى جان
مفاتيح جنان آمد نعيم جاودان آمد * نسيم جان جان آمد ز سوى روضهء رضوان
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : ز بيعت .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : آسمان خان .
( 3 ) - عق : فاقد غزل .