( 704 ) عشق اشارت به فنا و تسليم « 1 »
بينم چو جمال يار ، مدهوش شوم * يادش چو كنم ، ز خود فراموش شوم
چون روى نمايد ، همگى گردم چشم « 2 » * چون در سخن آيد ، همه تن گوش شوم
از دور آيد ، برش سراسيمه دوم * نزديك من آيد ، همه آغوش شوم
آيد به كنارم ، ز ميان برخيزم * گيرد به برم چون تنگ ، از هوش شوم
لب بر لب من نهد ، شوم مست و خراب * گر بوسه دهد ز ذوق ، بىهوش شوم
ساغر دهدم ، شوم ز سر تا پا لب * گويد چو بنوش ، جملگى نوش شوم
آشفته كند زلف و گشايد گيسو * سر مست و خراب و واله از بوش شوم
خواهد دل و جان ، شوم سراپا دل و جان * خدمت خواهد ، همه تن و توش شوم
بهر طوقش شوم سراپا گردن * بارى اگرش بود ، همه دوش « 3 » شوم
گيسو چو كمند و زلف چون دام كند * صيد زلف و اسير گيسوش شوم
گويد چو بيا ، شوم ز سر تا پا سر * غلطان غلطان چو گوى واسوش شوم
گر تيغ كشد ، شوم سراسر گردن * تا كشته شوم خاك سر كوش شوم
تير اندازد ، شوم سراپاى هدف * وانگه قربان دست و بازوش شوم
چوگان چو به دست گيرد و تازد رخش * در عرصهء ميدان فتم « 4 » و گوش شوم
در ديگ جفا و محنتم گر بپزد * از سرا تا پاى جملگى جوش شوم
گر لعل شكر بار به گفتار آرد * چون فيض كشم شكّر « 5 » و خاموش شوم
( 705 ) عشق « 6 »
مرا هر چند رانى ديگر آيم * اگر از پا در آيم از سر آيم
گرم از در برانى آيم از بام * ورم از بام رانى از در آيم
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : چشم شوم .
( 3 ) - چ ش : همه روش .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : شوم و گوش .
( 5 ) - چ پ ، چ ش : شكر كشم
( 6 ) - عنوان از اصلى .