در چشم من سراسر آفاق تيره شد * شام فراق بين كه چه بيداد مىكند
باد صبا بيار نسيمى ز كوى دوست * كاين بوى دوست عالمى آباد مىكند
بر من هر آنچه مىرود از محنت و بلا * جرم تو نيست حسن خدا داد مىكند
با دست نزد او سخن فيض و شعر او * كى او بدينوسيله مرا ياد مىكند
( 335 ) جمال « 1 »
سوى هر دون « 2 » گدا آن شاه رو كى مىكند * التفاتى از سگش مىخواهم او كى مىكند
مىتوانستم كز او احوال دل گيرم ولى * گفتگو با چون منى آن تندخو كى مىكند « 3 »
در شب تاريك زلفش صد هزاران همچو من * گم كند گر دل يكى را جستجو كى مىكند
از سر كويش كجا من مىتوانم پا كشيد * اين سر سوداپرستم ترك او كى مىكند
مردم از غم اى مسلمانان مرا آگه كنيد * با من آخر آشتى آن جنگجو كى مىكند
هر كه خورشيد رخش را ديده باشد يك نظر * ديدن حورى و غلمان آرزو كى مىكند
فيض در روى بتان مىبيند آيات خدا * ورنه در وصف بتان اين گفتگو مىكند « 4 »
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : سوى اين دون .
( 3 ) - چ ش : جابجا و مغشوش .
( 4 ) - عق : مغشوش و ابياتى از غزل ديگر داخل كرده است .