بنما آفتاب را بىابر * بگشا از جمال خويش نقاب
تا بمانند عاقلان حيران * خشكمغزان شوند اولو الالباب
پيشوايان شوند تازه مريد * شيب « 1 » را نو كنند عهد شباب
بنده و خواجه در هم آميزند * يتفانى العبيد فى الارباب
با خود آيند بىخودان هوا * هوشياران شوند مست و خراب
نه بصر ماند از اولو الابصار * نه ادب آيد از اولو الآداب « 2 »
اينچنين روزى ار شود روزى * ليس فيض يرى و لا اصحاب
( 61 )
عشق مردآزما « 3 » مرا درياب * اى بلاى خدا مرا درياب
سوخت از آتش هوس جانم * برد آبم « 4 » هوا مرا درياب
لحظه لحظه خودى و خودبينى * گيردم از خدا ، مرا درياب
صحبت خلق دورم از حق كرد * عمر من شد هبا ، مرا درياب
هر دم آيد گرانى از طرفى * گيرد از من مرا ، مرا درياب
در گلو غصه قصّه در دل ماند * محرم رازها ، مرا درياب
كُشت بيگانهام به غمخوارى * يك ره اى آشنا ، مرا درياب
نزدم در رضاى حق نفسى * به رضاى خدا ، مرا درياب
به گدائى بدين در آمدهام * نظرى كن شها ، مرا درياب
فيض را سوى حق نشانى ده * رهبر و رهنما « 5 » ، مرا درياب
هامش
( 1 ) - شيب : پيرى ضد شباب بمعنى جوانى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : اولو الألباب ، و واضح است كه خطاست زيرا قافيه تكرار مىشود .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : عشقپرداز ما .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : بردم آبم .
( 5 ) - چ پ : راهنما .