شب همه شب تا بصبح ، همنفس من توئى * روز چو كارى كنم ، كار و دكانى مرا
تا كه به محفل درم با تو سخن مىكنم * چونكه به خلوت روم مونس و جانى مرا
يك نفس از پيش تو گر بروم گُم شوم * چون به تو آرم پناه امن و امانى مرا
گر تو برانى مرا ، جان ز فراقت دهم * جان به وصالت دهم گر تو بخوانى مرا
گه به وصالم كشى گه ز فراقم كشى * گاه چنينى مرا ، گاه چنانى مرا
فيض به تو رو كند ، رو چو بهر سو كند * نور تو عالم گرفت قبله از آنى مرا
( 5 )
اى ز تو خُرّم دل آباد ما * وز تو غمگين خاطر ناشاد ما
عشق تو آزادى در بندگى * بندهء تو ، گردن آزاد ما
اى گشاد بندهاى بسته تو * بستهاى تو بند مادرزاد ما
اى ز تو آباد دلهاى خراب * وى ز تو ويران دل آباد ما
اى كه هستى در دل ما روز و شب * وقت جوش لطف مىكن ياد ما
داد تو بر عاشقان بيداد كرد * داد بيداد تو ، آخر داد ما
داد ما ، بيداد ما از داد تُست * اى اسير داد تو ، بيداد ما
شكوهها داريم از بيداد خود * داد ما ده ، داد ما ده ، داد ما
از تو مىجوئيم در عشقت مدد * اى ز تو در هر غم استمداد ما
فيض از تو هم پناه آرد به تو * اى به تو خوشخاطر ناشاد ما « 1 »
( 6 ) حق « 2 »
اى دواى درد بىدرمان ما * وى شفاى علّت عصيان ما « 3 »
هامش
( 1 ) - اصلى فاقد غزل و در كليهء نسخ بىتفاوت .
( 2 ) - عنوان از اصلى .
( 3 ) - چ پ ، چ ش ، عق : نقصان .