فريضه باشد كورا تمام بشناسند * به شخص و وصف « 1 » امامت به قدر رفعت و فر
رسول گفت كه هر كس بمرد و او نشناخت * امام عصر ، پس او مُرد جاهل و ابتر
بود منزّه از اوصاف ساير مردم * بود مطهّر از ادناس ناس تنپرور « 2 »
خليفهء حق و دادار خلق و حاكم شرع « 3 » * نظير عقل كل و مبدأ و معاد بشر
ستون عالم و مقصود كارگاه وجود * درخت صنع و تن كون را حيات و ثمر « 4 »
طفيل او همهء كائنات ، سر تا پا * براى او همهء نقشها ز پا تا سر
به يك نفس نبود گر امام در عالم * در آن نفس شود اين خلق جمله زير و زبر
نبىّ ماست سر و سرور ائمّه كون « 5 » * شوند جمع به زير لواش در محشر
دگر على و دگر يازده سلالهء او * كه عترت نبىاند و وصىّ آن سرور
حسن دو است و محمّد سه و على هم سه * حسين و جعفر و موسى بود سه ديگر
سفينهايست به درياى فتنه حافظ ما * ز موجهاى ضلال ، اهل بيت پيغمبر
هامش
( 1 ) - امير - م ، دوّانى : به شخص و قدر امامت به وصف رفعت .
( 2 ) - بيت در « دوّانى » نيست .
( 3 ) - در « دوّانى » : مصراع مغلوط .
( 4 ) - امير - م ، دوّانى : حباب و ثمر .
( 5 ) - دوّانى : ائمّه حق ، متن برابر مجلس و امير - م .