( [ 5 ] ) . جذبهاى از حق برابر عمل به ثقلين است . نجم رازى در مرصاد العباد صفحهء 225 گويد : " عتبهء عالم فناست و سرحدّ عالم بقا ، بعد از اين كار تربيت روح به تحليهء جذبات الوهيّت مبدّل شود ، اكنون يك نفس از انفاس او به معاملهء ثقلين برآيد . " اين عبارت در كشف الخفا ، ج 1 ، ص 332 ؛ كشف الاسرار ، ج 1 ، صص 35 و 318 ؛ همان ، ج 3 ، ص 218 ؛ و نيز در مشرب الارواح به صورت : " جذبة من جذبات الحقّ خير من عبادة الثقلين " حديث نبوى معرفى شده است . ولى در طبقات الصوفيّهء خواجه عبد الله و نيز سلمى و نفحات با مختصر اختلافى به ابو القاسم نصرآبادى نسبت داده شده است .
( [ 6 ] ) . قسمتى از آيهء 35 سورهء نور كه صورت كامل آن چنين است :
" اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ " ؛
خدا نور آسمانها و زمين است . مثل نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى و آن چراغ در شيشهاى است . آن شيشه گويى اخترى درخشان است كه از درخت خجستهء زيتونى كه نه شرقى است و نه غربى افروخته مىشود . نزديك است كه روغنش - هرچند بدان آتشى نرسيده باشد - روشنى بخشد . روشنى بر روى روشنى است . خدا هركه را بخواهد با نور خويش هدايت مىكند و اين مثلها را خدا براى مردم مىزند و خدا به هر چيزى داناست .
( [ 7 ] ) . جواهر علوم و ابنا و معارف الهى به اختلاف شرايع و امم و زمانها تبديل و تغيّر نمىپذيرد ، اما هريك از جواهر علوم ، ظاهرى و باطنى دارند و معناى باطن اين جواهر علوم و معارف و حكم به حكم " قل لو كان البحر مدادا " لا يتناهى است ، كما قال عليه السّلام : " انّ للقرآن ظهرا و بطنا و حدّا و مطلعا " ، اما ظواهر اينها اصول دين و توحيد انبيا است ( كاشانى ، اصطلاحات الصوفية ، ص 93 ) .
( [ 8 ] ) . قسمتى از آيهء 64 سورهء يونس كه كامل آن بدين صورت است :
" لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ " .
؛ در زندگى دنيا و در آخرت مژده براى آنان است ، وعدههاى خدا را تبديلى نيست ، اين همان كاميابى بزرگ است .
( [ 9 ] ) . وحدت را گويند و وحدت بدان سبب به جمعيّت موسوم است كه جامع