گر صبح زند ز وصل خورشيد نفس 625
گر صبر كنى ثواب آن روز جزا 315
گر صبر كنى زود مهيّا گردد 748
گر طاعت اين طايفه مانع نشود 758
گر عالم آخرت نبودى اى دل 789
گر عقل تو بر نفس مقدّم نشود 554
گر علم كسى موجب حشمت بودى 752
گر عمر چنين مىگذرد پيش از مرگ 546
گر فضل على خود نتوانى دانست 715
گر فكر تو با قضا مشابه باشد 248
گر قدر كلام او رفيع است چه دور 6
گر قصد هلاك خود ندارد دشمن 516
گر قهر كنى سزاى آنيم همه 456
گر قهر كنى و گر عطا فرمائى 642
گر كار خدا را به خدا بگذارى 470
گر كسب كنيم از تو جمعيّت خويش 685
گر كسى از عقل با تمكين بُدى 10
گر كنه حقيقتش خفائى دارد 38
گر كوه ز جاى خود به ناخن بكنى 636
گر گل است انديشهء تو گلشنى 108
گر گمره و گر اهل شهودى اى دل 147
گر لذّت عيش و كام دل مىخواهى 785
گر لطف كنى تو كان فضلى و كرم 645
گر لقمه و خرقهاى مهيّاست ترا 377
گر مال جهان به قدر حكمت بودى 752
گر مال حلال آيد از غيب بدست 485
گر مثالى از رخش خواهم كه سازم آشكار 3
گر مدح جهان كنى پشيمان گردى 701
گر مرتبه يافتن به دانش بودى 298
گر مرد كريم است ز خاكش برگير 542
گر مرغ دلم به آشيان ميل كند 695
گر مشرب تحقيق نشد روزى تو 151
گر ملك جم و سلطنت كى دارى 377
گر منكر ارباب عدالت باشى 723
گر ميل دلت بسير كامل باشد 585
گر نبودى ذو الفقار مهر او در دست دل 7
گر نفس تو در مقام طاعت شده حرّ 491
گر نفس كند جلوه به آئين خلاف 529
گر نقش صفا كنى رقم بر دل خويش 640
گر نور و صفاى عارفان مىخواهى 15
گر نيست ترا تخم شقاوت در گل 575
گر نيست ترا ز كيد دشمن بيمى 410
گر نيست قيامت چه زيان مؤمن را 699
گر واقعهاى پيش تو آيد اى دل 799
گروى آخر عمر از مى و معشوق بگير 46
گر هست ترا چشم بصيرت روشن 777
گر هست ترا ز نور حقّ سيمائى 786
گر هست درين دور بلاها چه عجب 300
گر هستى خويشتن حجابت نشود 45
گر يافتهاى پيش بزرگان راهى 778
گر يافتهاى ز فيض حقّ نور و صفا 233
گر يافتهاى صحبت مردان اى دل 565
گشتند جماعتى به دنيا مايل 480
گفت آن يار كزو گشت سر دار بلند 94
گفت انورى كه از اثر بادهاى سخت 252
گفت بابا فرج كه بد خود نيست 69