گاهى كه ز كوى او شوم آواره 761
گاهى كه ز نقص خويش واقف باشى 538
گاهى كه زيارت تو باشد كامم 326
گاهى كه سخن ز اهل ايمان گذرد 716
گاهى كه سخن ز فضل و احسان گذرد 639
گاهى كه شوى تيرهدل از خلق مرنج 604
گاهى كه طمع ترك توانى كردن 491
گاهى كه كشد سخن به آمرزش حقّ 580
گاهى كه كنى عهد وفا با ياران 287
گدائى در ميخانه طرفه اكسيريست 139
گر آتش حرب شد فروزان جائى 519
گر اهل حقيقتى مرنجان و مرنج 538
گر اهل دلى ترك هوس بايد كرد 630
گر اهل سعادتى به اندك چيزى 638
گر اهل سعادتى بتوفيق خدا 788
گر اهل سعادتى سر حرص ببُر 375
گر اهل سعادتى كرم پيشه كنى 614
گر بخت سعيد و حسن طالع دارى 633
گر بخت مدد كند بتوفيق خدا 518
گر بخت مدد كند بهر رنگ كه هست 526
گر بخت مرا به حكم و فرمان بودى 731
گر بگويم تا قيامت مدح او 13
گر بمنطق كسى ولى بودى 13
گر پايهء قدر ما نمىدانى نيك 729
گر پايهء ما به قدر همّت بودى 712
گر پدر خورشيد و مادر ماه باشد فى المثل 175
گر پرده ز روى كار ما بردارند 371
گر پير مغان مرشد من شد چه تفاوت 144
گر تاج نمد كمال ايشان باشد 19
گر جام دلت ز طاق وحدت افتد 146
گر جاه طلب كنى ترا جاه دهد 2
گر چرخفلك بر سر ايشان گردد 784
گر حال تو از قضاى او بد گردد 244
گر حكم تو بر جماعتى گشت روان 617
گر خصم تو شد كشته ازو شاد مشو 476
گر خصم جفا كند و گر دوست وفا 567
گر خصم يكى باشد و گر چند هزار 725
گر خير خود از غير خدا مىجوئى 752
گر درد دلى هست ترا اى درويش 640
گر دم زدهاى ز مهر ياران عزيز 551
گردند به گِرد مرد در وقت طمع 278
گر دوست جفا كند وفا كن با او 704
گردون كه دَوَد بگرد مركز مه و سال 146
گردون كه شود چو آسيائى ظاهر 476
گردون كه كند حلقهء مهرم در گوش 771
گردون همه بر مراد من گرديدى 731
گر دهر جفا كرد مرا صابر يافت 471
گر ديده برين دو حال گريد صد سال 324
گردى نرسد به دامن حشمت او 334
گر رفت بهپاى اين جماعت خارى 743
گر رنج پيشت آيد و گر راحت اى حكيم 66
گر روزى ما بسعى و كوشش بودى 475
گر روزى ما به قدر قدرت بودى 474
گر روزى من بفضل بودى و كرم 406
گر سعى كنى و گرنه هرجا كه روى 270
گر شد هوست به دوستى كوشيدن 408