تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 847

مساهمون:

ص٨٤٧
صبرست كه مفتاح سعادت باشد 748
صد خار را ز بهر گلى آب مىدهند 19
صد شكر كه نفس من بتوفيق خدا 471
صد فتنه كه بوى خون از آن مىآيد 754
صد گونه صفات زشت در آدم هست 784
صد هزار آئينه دارد شاهد مقصود من 44
صد هزاران طفل سر ببريده شد 134
صفرى سه الف كشيده مدّى بر سر 697
صلاح كار كجا و من خراب كجا 159
صوفيان كبودپوش همه 82
صوفى بيا كه آينه صافيست جام را 160
صوفى صومعهء عالم قدسم ليكن 121
صوفى نهاد دام و سر حُقّه باز كرد 19
طاعت ناقص ما موجب غفران نشود 140
طبع من تا گشت چون دريا ز فيض مرتضى 6
طبيب عشق مسيحادم است و مشفق ليك 154
طفيل هستى عشقند آدمى و پرى 140
ظلّ او اندر زمين چون كوه قاف 13
عارفان چون سفر ملك بقا مىخواهند 24
عارف كه طريق لطف و احسان داند 711
عاشق شو ارنه روزى كار جهان سرآيد 143
عاشق كه شد كه يار به حالش نظر نكرد 63
عاشقى ديد از دل پُرتاب 42
عاقلان نقطهء پرگار وجودند ولى 17
عالم كه درو نور خدا جلوه‌گرست 458
عالم همه از نور تو روشن گشته 1
عالم همه در نور خدا گردد محو 646
عالم همه محتاج به هستى تواند 584
عرش و كرسى و جرمهاى كرات 82
عشق از اوصاف كردگار يكيست 163
عقل است امام و مقتدى در همه كار 299
عقل خود كيست تا بمنطق و راى 13
علم است كه آدمى به آن شد ممتاز 528
علمت بكمال معرفت راه دهد 2
علم تو شد از دانش خاتم پيدا 55
علم دين فقه است و تفسير و حديث 11
علم و ادب و خرّمى و كسب معاش 405
عمرم بگذشت و كم نشد شهوت و آز 316
عمرى كه بُوَد مصرف او علم و عمل 615
عنقا شكار كس نشود دام بازچين 35
عهدى كه زنان كنند بىبنيادست 756
غافل منشين كه دست تقدير ترا 478
غافل نشوم ز حال ايشان هرگز 737
غلام همّت آن رند عافيت‌سوزم 19
غلام همّت آنم كه زير چرخ كبود 14
غلام همّت دردىكشان يكرنگم 15
غمگين مشو اى دوست اگر چرخ بلند 434
غمناك مباش و عاجزى پيشه مكن 466
غنچه گو تنگدل از كار فروبسته مباش 11
غير از تو نديد چشم من يار دگر 495
فارغ بنشين به گوشهء عزلت خويش 410
فارغ منشين كه من درين كنج خراب 751
فردا كه ازين رباط ويران بروم 694
فردا كه بعالم بقا پيوندد 528
فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد 19
فردا كه جزاى آن دهد حضرت حقّ 741