و او بدست عبد اللّه « 1 » بن سوار عبدى مقتول شد ، و بعضى گويند بدست حريث بن خالد ، و بعضى گويند هانى بن خطّاب ، و بعضى گويند هانى بن عمر ، و بعضى گويند محرز بن صحصح « 2 » . و مرويست كه چون عبيد اللّه بميدان آمد و مبارز جست ، محمّد بن حنفيّه مىخواست كه پيش رود ، مرتضى فرمود : « مكانك ، يا بنىّ ، لا تخرج إليه ! » محمّد گفت :
« و لم ذلك ، يا أمير المؤمنين ؟ فو اللّه ، إن لو دعانى إلى البراز أبوه ، لخرجت إليه . » مرتضى فرمود : « مه ، يا بنىّ ! لا تقل فى أبيه إلّا خيرا . » و سلّم : أبو الأعور عمرو بن سفيان سلّمى كه در وقت توجّه معاويه به شام مقدّمهء لشكر او بود .
مىفرمايد : چشانيديم پسر هند را نيزه زدن ما و زدن ما « 3 » به شمشيرهاى ما ، تا پشت كرد و بازپس ايستاد « 4 » . و پشت كرد ، در حالى كه خواند زبرقان پسر ظالم را و ذاكلع را ، خواند كريب را و نعمت داد ، و عمرو را و نعمان را و بسر را و مالك را و حوشب را ، و خواننده معاويه بود و به تاريكى شب درآمد ، و خواند كرز پسر نبهان را و دو پسر محرّق را و حرث را و قينى را و عبيد اللّه را و ابو الأعور سلّمى را . س :
اعدا كه ز ما غصّه كشيدند همه * وز خنجر ما زهر چشيدند همه
در معركه همچو مرغ وحشى بودند * وز چتر « 5 » سياه ما رميدند همه
حكايت حرب صفّين و ذكر قبايل همدان و بازنمودن فضائل و مدايح ايشان « 6 »
و لمّا رأيت الخيل تقرع بالقنا * فوارسها حمر العيون دوام
و أقبل رهج فى السّماء كأنّه * غمامة دجن ملبس بقتام
و نادى ابن هند ذا الكلاع و يحصبا * و كندة فى لخم و حىّ جذام
تيمّمت همدان الّذين هم هم * إذا ناب أمر جنّتى و سهامى
أحمر : سرخ ، و حمر : جمع او . و دامى : خونآلوده . و رهج « 7 » : گرد حرب . و الدّجن : إلباس
هامش
( 1 ) .G: عبيد اللّه .
( 2 ) .CG: صحيح .
( 3 ) .E: - و زدن ما .
( 4 ) .CDG: بازايستاد ،E: بازپس استاد .
( 5 ) .G: حبر .
( 6 ) .C: فضائل و مدايح ايشان .
( 7 ) .G: رمح .