تعيير شخصى « 1 » كه از كسوت استعداد عارى بوده و بحسن طالع قصب سبق از اقران ربوده
سبحان ربّ العباد و الوبرة * و رازق المتّقين و الفجرة
لو كان رزق العباد من جلد * ما نلت من رزق ربّنا مدره
فى الأساس : « ناقة وبرة و وبراء : كثيرة الوبر » « 2 » ؛ و « 3 » و بر : پشم شتر . و اتّقاء : پرهيز كردن . و فجور : بىسامانى كردن . و مدر : كلوخ . و در بعضى نسخ بجاى و الوبرة « يا وبرة » ؛ و وبرة : نام شخصى .
مىفرمايد : پاكا پروردگار بندگان و شتران بسيار پشم و روزىدهندهء پرهيزكاران و بدكاران . اگر بودى روزى بندگان از سختى ، نمىيافتى « 4 » از روزى پروردگار ما كلوخى .
س :
دشمن كه برهنه است از كسوت دين * دارد به خيال ناز و نعمت تسكين
گر روزى ما بسعى و كوشش بودى * سنگى نشدى روزى آن سگ بيقين
بيان اختلاف روزگار و تقلّب ليل و نهار
رأيت الدّهر مختلفا يدور * فلا حزن يدوم و لا سرور
و قد بنت الملوك به قصورا * فما بقى الملوك و لا القصور
اختلاف : گونهگونه شدن . و دور : گرد گشتن . و ملك : پادشاه .
مىفرمايد : ديدم روزگار را گوناگونى كه گرد مىگردد ، پس نه اندوه مىماند هميشه و نه شادى . و به حقيقت بنا كردهاند پادشاهان به او « 5 » كوشكها ، پس نماندند پادشاهان و نه كوشكها . س « 6 » :
ايّام كه دمبهدم به رنگى دگرست * تا چشم بهم زنى به ينگى دگرست
درياى سرابست كه از روى خيال * در هر نفسى كام نهنگى دگرست
هامش
( 1 ) .E: كسى .
( 2 ) . أساس البلاغة : 490 .
( 3 ) .E: - و .
( 4 ) .E: نمىيافتم .
( 5 ) .CG: به او پادشاهان .
( 6 ) .EG: مىفرمايد .