به فضائى رسيد كه « 1 » ملك سهل و سهيل ، يتيمان عمر « 2 » بن عباد بود . شتر به زانو درآمد و حضرت رسالت نزول فرمود و ابو ايّوب انصارى بار از ناقه برداشت و به خانهء خود برد و پيغمبر هم به خانهء او رفت و آن فضا از معاذ بن عفراء « 3 » يا سعد بن زراره كه قيّم يتيمان بود بخريد و بنياد بناى مسجد و خانه كرد و با صحابه خشت مىكشيد و مىفرمود :
هذا الحمال لا حمال خيبر * هذا أبرّ ربّنا « 4 » و أطهر
و حافظ اسماعيل گويد : « كان أهل خيبر يحملون أمتعة النّاس بأجرة و ينقلونها على أحمرتهم ، فمعنى الحديث الحمل هذا الّذى تحملون و هو نقل اللّبن للّه طالبين به الأجر منه ، لا الّذى يحمله أهل خيبر فيأخذون به عرضا يسيرا من الأجرة . » و حضرت مرتضى ، عليه السّلام ، اين قطعه دران وقت فرموده « 5 » . و مصراع رابع و خامس تعريض است ببعضى ياران كه كسالت تمام مىنمودهاند و در مقام اهتمام نبودهاند .
عرض ايمان و اسلام بر حضرت سيّد انام عليه الصّلاة و السّلام « 6 »
يا شاهدا للّه علىّ فاشهد * إنّى على دين النّبىّ أحمد
من شكّ فى الدّين فإنّى مهتد * يا ربّ فاجعل فى الجنان موردى
شاهدا : مناداى شبيه بمضاف . و جنان ( بكسر ) : جمع جنّة .
مىفرمايد : اى گواه براى خدا « 7 » بر من ، پس گواهى ده ، به درستى كه من بر دين پيغمبرم ، احمد . هركه شكّ دارد در دين ، پس به درستى كه من بارى « 8 » راهيابندهام . اى پروردگار من ، پس بگردان در بهشتها جاى درآمدن من . س :
مائيم كه دولت مخلّد داريم * اقرار به حضرت محمّد داريم
هرچند كه در مرتبهء اطلاقيم * خود را به شريعتش مقيّد داريم
هامش
( 1 ) .E: - كه .
( 2 ) .G: عمرو .
( 3 ) .E: عمرو .
( 4 ) .B: ابرز بنا ،CE: ابرّ دينا .
( 5 ) .E: فرمود .
( 6 ) .G: عليه السلام .
( 7 ) .C: خداى .
( 8 ) .E: يارى .