« خذها ، يا محمّد ، هنّاك « 1 » اللّه فى أهل بيتك ! » و چه زيباست لفظ « فضّه » درين سوره . و رجزى كه مرتضى در شب اوّل فرموده « 2 » در حرف نون خواهد آمد و رجزى كه در شب ثانى فرموده در حرف ميم خواهد آمد و رجزى كه در شب ثالث فرموده اينست كه رقمزدهء « 3 » خامهء بيان گشت .
ارتجاز مبنى بر صبر و سكينه در وقت بناى مسجد مدينه
لا يستوى من يعمر المساجدا * و من يبيت راكعا و ساجدا
يدأب فيها قائما و قاعدا * و من يكرّ هكذا معاندا « 4 »
و من يرى عن الغبار حائدا
استواء : يكسان شدن . و مسجد : مزگت . و سجود : سر بر زمين نهادن . و معاندة : با كسى ستيزه كردن . و غبار : گرد . و حيد و حيدودة : ميل كردن .
مىفرمايد : يكسان نيست آن كس كه آبادان مىكند مسجدها را و آن كس كه شب مىگذارد ركوعكننده و سجدهكننده ، رنج مىكشد در مسجدها ايستاده و نشسته ، و آن كس كه بازمىگردد اينچنين ستيزهكننده و آن كس كه ديده مىشود از گرد ميلكننده . س :
هرچند كه هست زاهدان را تمكين * وز علم نمايند به مردم ره دين
از اهل وصول تا به ايشان فرق است * فرقى كه ميان آسمانست و زمين
حكايت
چون « 5 » پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، از مكّه هجرت به مدينه فرمود ، مهار شتر خود را رها كرد و به هيچ خانه از خانههاى انصار نگذشت ، مگر كه مهار شتر مىگرفتند و التماس نزول آن حضرت مىكردند و مىفرمود : « رها كنيد ، او را گفتهاند « 6 » كه كجا نزول كند . » ناگاه
هامش
( 1 ) .E: مناك .
( 2 ) .B: فرمود .
( 3 ) .G: رقم زد .
( 4 ) .C: - و من يكرّ . . .
( 5 ) .E: + حضرت .
( 6 ) .E: گفتند .