عنى بالأمر و نتجت النّاقة . « 1 » و أغيد : نازكاندام . و ذروة : زور كوهان و زور كوه . و سيادة و سودد ( بضمّ سين ) : مهتر شدن . و در بعضى نسخ بجاى ساير « صابر » .
مىفرمايد : هرآينه به حقيقت رفت با ايّام به هشيارى و چاره ، پس گشت روزگار كه كبر مىكند به نازكاندامى كه اوست . و فروآمد « 2 » به مرتبهء اعلى از ذروهء نازش بلندشونده ، و آشكارا ساخت سخا را در ميان آن و مهتر شدن را . س :
هركس كه ز ارباب عبادت باشد * در خدمت او بخت و سعادت باشد
ايّام بعلم و جود « 3 » او فخر كند * در چهرهء او نور سيادت باشد
و ما الفخر إلّا أن يكون موفّقا * معانا بنصر اللّه عبدا مسدّدا
فكم من فتى لم يعر من حلل التّقى * و كم من فتى باللّه أضحى مؤيّدا
التّوفيق : جعل رأى الإنسان موافقا للقدر . و إعانة : يارى كردن . و تسديد : راست گردانيدن . و عرى : برهنه شدن ( از رابع ) . و الحلّة : إزار و رداء ، و لا تسمّى حلّة حتّى تكون ثوبين . و تأييد : نيرومند كردن .
مىفرمايد : نيست نازش مگر آنكه باشد او توفيق دادهاى يارى كرده به يارى خدا ، بندهاى راست گردانيده . پس بسيار جوانمردى برهنه نشد از حلّههاى پرهيزكارى ، و بسيار جوانمردى به خدا گشت نيرومند كرده . س :
خوش نيست به غير حقّ تفاخر كردن * با دشمن و با دوست تكبّر كردن
پيمانهء دل كه ساخت استاد ازل * بايد « 4 » ز شراب فيض او پر كردن
ألا ربّما شدّ الكريم اعتزامه * فصار على الأعداء سيفا مهنّدا
و ما السّيف ما قد كان فى بطن جفنه * بسيف و لكن ما تبدّى مجرّدا
شدّ : قوى كردن . و اعتزام : دل بر كارى نهادن . و بطن : شكم . و جفن ( بفتح جيم ) : نيام
هامش
( 1 ) . صحاح : 2370 .
( 2 ) .CG: فرود آمد .
( 3 ) .A: بجود و علم .
( 4 ) .A: باشد .