حين : هنگام بودن . و وفاة : مرگ . و اختلاف : نزد كسى آمدوشد كردن ؛ و مختلف : اسم زمان . و القنا : جمع القناة « 1 » ، و هى الرّمح . و در بعضى نسخ بجاى و حان وفاته « له و وفاته » . و واو در و دنت حالى ، يا عاطف بر جامعا ، مثل
فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً
« 2 » و
صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ
« 3 » .
مىفرمايد : اى گردكننده مر چيزهاى پراكندهء او را ساعتهاى او ، و نزديك شده مرگ او و رسيده هنگام وفات او ، بازگرد از معركه ؛ چه به درستى كه من نزد زمان آمدشد « 4 » نيزهها شيرىام كه بازمىگردد بر دشمنان دليريهاى او . س :
اى آمده بهر جنگ من تند و دلير * طبع تو مگر ز جان شيرين شده سير
برگرد كه ناگاه نگردى كشته * آن دم كه مرا غضب بگيرد چون شير
خطاب باصحاب سعادت انتساب در صفّين و نصيحت ايشان بوقار و تمكين
دبّوا دبيب النّمل لا تفوتوا * و أصبحوا فى حربكم و بيتوا
كيما تنالوا الدّين أو تموتوا * أو لا فإنّى طالما عصيت
قد قلتم لو جئتنا فجيت * ليس لكم ما شئتم و شيت
بل ما يريد المحيى المميت
دبّ و دبيب : نرم رفتن ( از ثانى ) . و نمل : مور . و الإصباح : ناقص بمعنى الكون فى الصّبح .
و بيات « 5 » و بيتوتة : شب گذاشتن ( از ثانى ) . و طالما : ديرست . و ما : كافّه يا « 6 » مصدرى . و لو :
براى تمنّى . و إحياء : زنده كردن . و إماتة : ميرانيدن .
مىفرمايد : نرم رويد نرم رفتن مور ، درمگذريد « 7 » ، و در بامداد باشيد در جنگ خود و در شب « 8 » باشيد در جنگ ؛ تا بيابيد دين را ، يا بميريد ، بلكه نه ، به درستى كه ديرست كه « 9 »
هامش
( 1 ) .BC: قناة .
( 2 ) . الأنعام : 96 .
( 3 ) . الملك : 19 .
( 4 ) .G: آمدوشد .
( 5 ) .C: - و بيات .
( 6 ) .CG: - كافّه يا .
( 7 ) .G: درنگذريد .
( 8 ) .A: و درشت .
( 9 ) .CG: - ديرست كه .