تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 373

مساهمون:

ص٣٧٣

حرف التّاء

تنبيه بر زوال و فناى « 1 » جهان و تشبيه دنيا به مارى « 2 » زهرفشان

قد رأيت القرون كيف تفانت * درست ثمّ قيل كان و كانت هى دنيا كحيّة تنفث السّم * م و إن كانت المجسّة لانت كم أمور لقد تشدّدت فيها * ثمّ هوّنتها علىّ و هانت « 3 »
قرن ( بفتح قاف ) : همزاد . و تفانى : بهم فانى شدن . و دروس : ناپديد شدن ( از اوّل ) . و هى : ضمير قصّه ، و تأنيث او گاهى است كه در جملهء مفسّره مؤنّثى غير فضله و غير شبيه بفضله باشد ، مانند
فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ
« 4 » بخلاف « إنّها به نيت غرفة و إنّها كان القرآن معجزة » . و حيّة : مار . و نفث : دردميدن ( از ثانى ) . و سمّ : زهر . و جسّه بيده : أى مسّه . و
هامش
( 1 ) .CG: فنا و زوال . ( 2 ) .E: به مار . ( 3 ) .C: فلانت . ( 4 ) . الحجّ : 46 .