باشد ، چنانچه ناظم ، عليه السّلام ، مىفرمايد :
فإلى متى تبغى الضّلالة و الرّدى
و جرّ : كشيدن ( از اوّل ) . و ذيل : دامان « 1 » . و تصابى : عشق نمودن . و نضو : بيرون كردن جامه از تن . و البرد : كساء أسود مربّع يلبسه الأعراب . « 2 » و شباب : جوانى . و فود الرّأس : جانباه .
و قولهم : « حىّ على الصّلاة » معناه هلمّ و أقبل .
مىفرمايد : تا چه كشى دامنهاى عاشقى ؟ و حال آنكه پيرى تو به حقيقت بيرون كرد از تن برد جوانى . بلال پيرى در دو جانب سر تو ندا كرد به آواز بلندتر كه رو كن به رفتن . س :
تا چند كنى عشق مجازى انگيز * گر اهل كمالى به حقيقت آميز
بر فرق سرت بلال پيرى شب و روز * چون حىّ على الذّهاب گويد برخيز
خلقت من التّراب و عن قريب * تغيّب تحت أطباق التّراب
طمعت إقامة فى دار ظعن * فلا تطمع فرجلك فى الرّكاب
تراب : خاك . و تحت : زير . و الطّبق : واحد الأطباق ، و السّماوات طباق ، أى بعضها فوق بعض . « 3 » و إقامة : مقيم شدن . و ظعن : از جائى به جائى « 4 » رفتن . و رجل : پاى .
مىفرمايد : آفريده شدهاى از خاك و بعد از زمانى اندك غايب كرده شوى در زير طبقات خاك . طمع كردهاى مقيم شدن در خانهء رفتن از جائى به جائى « 5 » ؛ پس طمع مكن ، كه پاى تو « 6 » در ركابست . س :
اى جسم تو گشته ظاهر از عنصر خاك * ناگاه درو نهان شوى بعد هلاك
زنهار مشو مقيم اين كهنه رباط * گر دعوى هوش مىكنى يا ادراك
و أرخيت الحجاب و سوف يأتى * رسول ليس يحجب بالحجاب
أ عامر قصرك المرفوع أقصر * فإنّك ساكن القبر الخراب
هامش
( 1 ) .E: دامن .
( 2 ) . صحاح : 444 .
( 3 ) . مفردات : 516 .
( 4 ) .BE: از جاى بجاى .
( 5 ) .BE: از جاى بجاى .
( 6 ) .E: - تو .