به تنبيه نيست و مىتوان گفت كه اضافت بيانيست . و در بعضى نسخ بجاى الصّديق « الجليس » ، و جلوس : نشستن ، و جليس : همنشين .
مىفرمايد : باش واجبكننده حقّ دوست را بر خود ، چون آيد بسوى تو با نيكوكارى كامل كه واجب باشد صدور مثل آن از تو . و باش نگاهدارنده مر پدر و مادر را و يارىكننده مر همسايهء صاحب تقوى را و مر خاندان خويشان را . س :
اى يافته از لطف خدا فيض بسى * زنهار فراموش مكن حقّ كسى
حفظ پدر و مادر و همسايهء خويش * فرض است اگر هست ترا دسترسى
نصيحت امير المؤمنين حسن أثابه اللّه بمقاساة المحن
لو صيغ من فضّة نفس على قدر * لعاد من فضله لمّا صفا ذهبا
ما للفتى حسب إلّا إذا كملت * آدابه و حوى الآداب و الحسبا
فاطلب فديتك علما و اكتسب أدبا * تظفر يداك به و استجمل الطّلبا
صوغ و صياغة : زرگرى كردن . و فضّة : سيم . و نفس : جان و تن . و القدر و التّقدير : تبيين كمّيّة الشّىء . « 1 » و عاد : أى صار . و الفضل : ضدّ النّقص . و ذهب : زر . و حواية : گرد كردن .
و الفداء : حفظ الإنسان عن النّائبة بما يبذله ، يقال : فديته « 2 » بمالى و فديته بنفسى . « 3 » و اكتساب :
كسب كردن . و يد : دست ، و اصل او « 4 » يدى ( به سكون دال « 5 » ) . و استجمال : جميل شمردن . و فديتك دعا . و علما مفعول به اطلب .
مىفرمايد : اگر ريخته شود از سيم نفسى بر تقدير محال ، هرآينه گردد از فضل او « 6 » ، چون صافى شود زر . نيست مر جوانمرد را حسبى كامل از طرف پدران ، مگر آن زمان كه تمام شود آداب او و جمع كند آداب و حسب باهم . پس بجو - كه فدا شوم ترا - دانش را و كسب كن ادب را ، تا فيروز شود دو دست تو به آن ؛ و جميل شمار طلب علم را . س :
هامش
( 1 ) . مفردات : 658 .
( 2 ) .G: - فديته .
( 3 ) . همان : 627 .
( 4 ) .CDG: اصله .
( 5 ) .B: دل ،CG: الدال .
( 6 ) .A: + و .