بجانب تو . س :
گاهى كه رسد درس بآيات عذاب * بايد « 1 » كه ز ديدهها روان سازى آب
اقرار كنى بجرم و گمراهى خويش * باشد « 2 » كه بفضل خود ببخشد توّاب
و إذا مررت بآية فى ذكرها * وصف الوسيلة و النّعيم المعجب
فاسأل إلهك بالإنابة مخلصا * دار الخلود « 3 » سؤال من يتقرّب
و اجهد لعلّك أن تحلّ بأرضها * و تنال روح مساكن لا تخرب
و تنال عيشا لا انقطاع لوقته * و تنال ملك كرامة لا يسلب
الوسيلة : ما يتقرّب به إلى الغير ، و مرويست كه حضرت مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، با صحابه گفت : « سلوا لى الوسيلة . » گفتند : « يا رسول اللّه ، و ما الوسيلة ؟ » فرمود :
« أعلى درجة فى الجنّة ، لا ينالها إلّا رجل واحد ، أرجو أن أكون أنا هو . » « 4 » و اين معنى الصق است بمقام . و إعجاب « 5 » : خوش آمدن . و الإنابة إلى اللّه تعالى « 6 » : الرّجوع إليه بالتّوبة و إخلاص العمل . « 7 » و دار : سراى ، و مؤنّث سماعى . و خلود : جاودانه بودن ( از اوّل ) . و الرّوح ( بالفتح ) : الرّاحة . و سكون و سكنى : آراميدن . و خراب : ويران شدن ( از رابع ) . و الملك ( بالضّمّ « 8 » ) : ضبط الشّىء المتصرّف فيه بالحكم ، و الملك كالجنس له « 9 » ( از ثانى « 10 » ) .
و التّكريم و الإكرام : بمعنى ، و الاسم الكرامة . و سلب : ربودن ( از اوّل ) . و وصف فعل مبنىّ للمفعول تا « 11 » المعجب مرفوع باشد بر وفق ساير قوافى . و اگر گوئى ظاهر در لعلّك أن تحلّ حذف أن است « 12 » ، چه أن با فعل بتأويل مصدرست ، گوئيم غرض مبالغه باشد ، مثل « زيد « 13 » عدل « 14 » » ، يا ملتزم تقدير شويم ، أى لعلّ حالّك ، أو لعلّك ذات حلول ، أو لعلّك « 15 »
هامش
( 1 ) .E: شايد .
( 2 ) .CG: بايد .
( 3 ) .D: + به قدر .
( 4 ) . مسلم : 577 ؛ ترمذى : 3545 ، 3547 ؛ أبى داود : 1257 ؛ ابن ماجة : 1332 ؛ أحمد : 17763 ، 17784 ، 17955 ، 17960 ؛ دارمى : 3364 .
( 5 ) .C: اعجاف .
( 6 ) .G: - تعالى .
( 7 ) . مفردات : 827 .
( 8 ) .E: الملك بالشيء .
( 9 ) . مفردات : 775 .
( 10 ) .G: له الثانى .
( 11 ) .E: باء .
( 12 ) .E: آنست .
( 13 ) .CG: رجل .
( 14 ) .D: عادل .
( 15 ) .CDG: لعل .