صوتك تشتاقه ملائكتى * فذنبك الآن قد غفرناه
فى جنّة الخلد ما تمنّاه * طوباه طوباه « 1 » ثمّ طوباه
سلنى بلا حشمة و لا رهب * و لا تخف إنّنى أنا اللّه
سؤال : خواستن ( از ثالث ) . و الكنف : ( بفتح الكاف و سكون النّون ) الحفظ ، ( و بفتحهما ) الجانب ، ( و بكسر الكاف و سكون النّون ) وعاء تكون « 2 » فيه أداة الرّاعى ، و بتصغيره جاء الحديث : « كنيف ملئ « 3 » علما » . و سمع و سماع : شنيدن ( از رابع ) . و صوت : آواز . و اشتياق :
آرزومند شدن . و ملك : فرشته ، و ملائكة « 4 » : جمع او ، و اصلش « ملأك » ، همزه براى كثرت استعمال محذوف شده و در جمع « 5 » بازآمده ، و اصل « ملأك » « مألك » از « الوكه » ، بمعنى رسالت . و ذنب : گناه . و الآن : اكنون . و غفران و مغفرة : آمرزيدن ( از ثانى ) . و جنّة : بهشت . و خلد : جاويدانى « 6 » . و اصل سل « اسأل » . و حشمة : شرم داشتن . و رهب و خوف و مخافة :
ترسيدن ( از رابع ) . و اين چهار بيت جواب حقّتعالى است مر مبتهل مذكور را و مربوط است « 7 » به « أجابه « 8 » اللّه » . و عبدى منادى و حرف ندا محذوف . و تمنّاه در اصل « تتمنّاه » ، تاء خطاب محذوف شده بر سبيل قياس . و ضمير طوباه راجع به ما ، و مراد اشعار بعلوّ مرتبهء سائل ، به مرتبهاى كه تمنّى او چيزى را سبب خوشحالى آن چيزست .
مىفرمايد : خواستى ، اى بندهء من ، و « 9 » تو در دايرهء حمايت منى و هرچه گفتى به حقيقت شنيديم « 10 » آن را . آواز تو - آرزومند مىشوند آن را فرشتگان من ؛ پس گناه تو ، اكنون به حقيقت آمرزيديم « 11 » آن را « 12 » . در بهشت جاودانيست ، آنچه آرزو مىكنى آن را ؛ خوشى « 13 » حال آن چيز كه تو آرزو مىكنى ، خوشى حال آن چيز ، پس خوشى حال آن چيز . بخواه از من بىشرم داشتن و بىبيم و مترس « 14 » ، به درستى كه من خداام و رحمت من بىنهايت است « 15 » . س :
هامش
( 1 ) .G: طوبى .
( 2 ) . جزE: - تكون .
( 3 ) .E: ملاء .
( 4 ) .CG: ملايك .
( 5 ) .A: جميع .
( 6 ) .E: جاودانى .
( 7 ) .CG: - است .
( 8 ) .C: اجابة .
( 9 ) .E: - و .
( 10 ) .E: شنيدم .
( 11 ) .E: آمرزيدم .
( 12 ) .CG: اكنون آمرزيديم آن را .
( 13 ) .B: خوش .
( 14 ) .CG: + كه .
( 15 ) .E: - و رحمت . . .