الهلاك قد تدلّى على أهل نجران ، و لو لا عنوا ، لمسخوا قردة و خنازير و لاضطرم الوادى عليهم نارا و لاستأصل اللّه نجران و أهله حتّى الطّير على رءوس الشّجر و لمّا حال الحول على النّصارى كلّهم حتّى يهلكوا . » و اين صورت در مدينه بود بعد از فتح مكّه و قوّت اسلام .
و ثعلبى از جابر بن عبد اللّه روايت كند كه مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، فرمود :
« النّاس من شجرة شتّى ، و أنا و أنت ، يا علىّ ، من شجرة واحدة . » و اين آيت خواند « 1 » :
وَ فِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخِيلٌ صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ
« 2 » .
و قاضى ناصر الدّين « 3 » و زمخشرى « 4 » گويند : پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، در سال نهم از هجرت كه ابو بكر را امير حاجيان ساخت « 5 » و او را با سيصد مرد و شترى چند قربانى به مكّه فرستاد « 6 » ، چهل يا سى يا سيزده آيت از اوايل سورهء برائت نازل گشت و پيغمبر على را بر ناقهء عضبا سوار ساخت و گفت : « از عقب ابو بكر برو « 7 » و اين آيات بر مردم خوان « 8 » . » صحابه گفتند : « كاج كه آيات مىفرستادى تا ابو بكر بر مردم مىخواند ! » فرمود : « لايق خواندن اين آيات نيست ، مگر شخصى از اهل بيت من . » چون على به قافله رسيد ، ابو بكر گفت : « أمير أم مأمور ؟ » على گفت : « بل مأمور . » و باتّفاق به مكّه رفتند و آيات بر مردم خواند .
و مسلم از عايشه « 9 » روايت كند كه پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، بيرون آمد « 10 » و عبائى علمدار از موى سياه بر خود گرفته بود ، و حسن آمد و او را به زير آن عبا درآورد ، پس حسين آمد و او را هم درآورد ، پس فاطمه آمد و او را هم درآورد ، پس على آمد و او را هم درآورد و گفت :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 11 » . و
هامش
( 1 ) .E: برخواند .
( 2 ) . الرّعد : 4 .
( 3 ) . أنوار التّنزيل 1 : 376 - 377 .
( 4 ) . كشّاف 2 : 243 .
( 5 ) .E: ساخته .
( 6 ) .E: + و .
( 7 ) .E: برد .
( 8 ) .E: بخواند .
( 9 ) .D: + رضى اللّه عنها .
( 10 ) .E: رفت .
( 11 ) . الأحزاب : 33 . - - مسلم : 4450 .