مثال گويند ، كه به خيال سالك منتقل مىشود و در « 1 » مرآت حسّ « 2 » مشترك منطبع مىگردد و به حسّ « 3 » سمع و بصر محسوس مىشود . « 4 »
و اين قسم از « 5 » عالم قدس است كه به عقل متنزّل مىشود و معنى معقول مىگردد . « 6 »
أبقى على صاحبه أثرا ، أو « 7 » لم يبق « 8 » .
يعنى اين وجد عارض « 9 » بعد از زوال ، خواه بر صاحب خود اثرى باقى مىگذارد در ظاهر ، « 10 » خواه نمىگذارد .
و « 11 » الدّرجة الثانية : وجد يستفيق له الرّوح بلمع نور أزليّ ، « 12 »
درجهء دويم ، وجدى است كه متنبّه و مستفيق مر وى را روح است . چه اين مرتبه بالاتر است از آنكه عقل را به « 13 » وى راه بود . چه اين « 14 » از لمعان لمعات انوار ازلى است ؛ يعنى انوار وجه باقى كه عين ذات حق است ، كه ادراك آن در مقام مشاهده به نور ازلى تواند بود .
أو سماع نداء أوّليّ ،
يا افاقه 397 و تنبّه روح به جهت سماع ندائى است منزّه « 15 » از حرف و صوت به تجلّى اسمائى كه داخل حيطهء اسم اوّل است ؛ پيش از ظهور صور اشيا ، و بروز كنوز اسما . و اين فداى « 16 » خواصّ است به اختصاص .
أو جذب حقيقيّ ،
يا افاقهء روح به جهت جذبهء ذاتيهء جليّه باشد ، نه جلوهء اسمائيه و صفاتيه . و اين جذب به فناى صرف باشد كه بالاتر از اين كشف نبود .
هامش
( 1 ) . ع : - در .
( 2 ) . ج : حسن .
( 3 ) . ج : حسن .
( 4 ) . ج : مىگردد .
( 5 ) . ع : - از .
( 6 ) . ج : + و اين قسم .
( 7 ) . ع : و .
( 8 ) . ج : يبق .
( 9 ) . ج : عارص .
( 10 ) . ج : + و .
( 11 ) . ع : - و .
( 12 ) . ج : اذلى .
( 13 ) . ع : بر .
( 14 ) . ع : - اين .
( 15 ) . ع : - منزّه .
( 16 ) . ع : نداء .