إن « 1 » أبقى على صاحبه لباسه ؛ و إلّا « 2 » أبقى عليه نوره .
اگر اين وجد بر صاحب خود باقى ماند لباس خود را ؛ يعنى صورت و صفات لازمهء خود را « 3 » كه شهود ذاتى و فناى كلّى است و محو مطلق .
و اگر باقى نماند بر وى صفات لازمهء وى ، از جهت بقاياى تلوين بعد از انقضاى « 4 » وجد ، اثر نور وى كه معرفت وى و ملكهء عود و « 5 » رجوع وى است باقى گذارد .
و الدّرجة الثالثة : وجد يخطف العبد من يد « 6 » الكونين ،
درجهء سيم ، وجدى است كه بنده را از تصرف كونين و مشاهده دارين « 7 » بربايد ، و حكم آن بر وى نافذ « 8 » نماند .
و يمحّص معناه من درن « 9 » الحظّ ،
و پاك « 10 » و صافى گرداند معنى وى را ؛ يعنى عين و حقيقت وى را « 11 » از چرك « 12 » و دنس حظوظ . چه وى را عدم محض گرداند كه بوى وجود به مشام وى نرسد ، حظوظ را چه مجال بود . « 13 »
و يسلبه من رقّ الماء و الطّين .
و بربايد وجد وى را و برهاند « 14 » از « 15 » رقّيّت خلقيّت و كدورت طبيعت جسميّت ، و آزاد گرداند وى را از « 16 » مقام عبوديت آن . « 17 »
إن سلبه أنساه اسمه ، و إن لم يسلبه أعاره رسمه .
اگر وى را بكلّى « 18 » بربايد ، اسم و جسم وى بر وى فراموش گرداند ؛ يعنى ذات و عين وى در عين حقيقت مضمحل و نابود گردد . و اگر به كلى و به تمامى « 19 » وى را نربايد « 20 » ،
هامش
( 1 ) . ع : و إن .
( 2 ) . ج : إن .
( 3 ) . ع : - يعنى صورت و صفات لازمهء خود را .
( 4 ) . ج : نقصان .
( 5 ) . ع : - عود و .
( 6 ) . ج : - يد .
( 7 ) . ج : دنيى و آخرت .
( 8 ) . ج : فاقد .
( 9 ) . ع : دون .
( 10 ) . ج : پاكى .
( 11 ) . ع : - وى را .
( 12 ) . ع : لوث .
( 13 ) . ع : - بود .
( 14 ) . ع : - و برهاند .
( 15 ) . ج : - از .
( 16 ) . ج : در .
( 17 ) . ج : - آن .
( 18 ) . ع : كل .
( 19 ) . ع : - تمامى .
( 20 ) . ع : بربايد .