أو عطفة « 1 » تؤويه .
يا عطش به عطوفت و رأفت و عنايت و مرحمتى « 2 » است كه وى را در جوار لطف وجود حق ، منزل « 3 » و مأوايى « 4 » دهد .
و الدرجة الثانية : عطش السّالك إلى أجل يطويه ،
درجهء دوم « 5 » ، عطش سالك است به انقضاى مدّت سلوك ؛ كه چون آن مدّت را طى كند ، جمال مقصود روى « 6 » نمايد .
و يوم يريه ما يعنيه ، « 7 »
و عطش سالك است به روزى و وقتى كه بنمايد به وى « 8 » آنچه مهمّ وى است ، و خاطر وى خواهان « 9 » او « 10 » است ؛ و آن روز وصال و وقت مشاهدهء جمال بود .
و منزل يستريح فيه .
و عطش وى به منزلى كه در او « 11 » از تعب و رنج سفر بياسايد ؛ و آن حضرت جمع احديّت است كه راحت و آسايش مطلق در آن منزل است .
و مىشايد « 12 » كه مراد آن بود كه سالك بر سبيل تمنّا متعطّش است كه كاشكى اجلى بوديى « 13 » كه طى كردى و به مقصود پيوستى ، و روزى بودى كه چهرهء مقصود به وى نمودى ، و منزلى معيّن بودى كه در « 14 » وى بياسودى « 15 » .
و « 16 » الدرجة الثالثة : عطش المحبّ إلى جلوة ما دونها سحاب علّة ،
درجهء سيم ، عطش محبّ است به تجلّى كامل تام ، كه نباشد پيش جمال آن خورشيد از بقاياى وجود هيچ سحاب و غمام 395 علّت . « 17 »
هامش
( 1 ) . ج و ع : عطفه .
( 2 ) . ج : مرحمت .
( 3 ) . ع : منزلى .
( 4 ) . ج : ماواى .
( 5 ) . ج : دويم .
( 6 ) . ع : در وى .
( 7 ) . ج : يغنيه .
( 8 ) . ع : - به وى .
( 9 ) . ج : خاهان .
( 10 ) . ع : آن .
( 11 ) . ج : وى .
( 12 ) . ع : - مىشايد .
( 13 ) . ج : بودى .
( 14 ) . ع : - پيوستى و روزى بودى كه چهره مقصود به وى نمودى و منزلى معين كه در .
( 15 ) . ج : برآسودى .
( 16 ) . ع : - و .
( 17 ) . ج : - علّت .