مستحبّات به رغبت و نشاط ؛ و « 1 » آداب و شرائط مرعى داشته ، ادا نمايد .
و يتدارك توائه . « 2 »
« تواء » « 3 » هلاك مال را گويند . يعنى اوقاتى كه در جاهليت عمر و جنون « 4 » جوانى به غفلت و فترت گذشته و ضايع گشته ، در باقى عمر به كثرت اعمال و صدقات ، مناسب هر تقصيرى عمل « 5 » خيرى « 6 » بر نفس خود الزام « 7 » نمايد تا به غيرت تدارك آن را دريابد .
و « 8 » الدّرجة الثانية : « 9 » غيرة المريد على وقت فات ؛
درجهء دويم ، غيرت مريد است بر فوت « 10 » اوقات ؛ « 11 » كه وقت وى اخصّ است . آنچه از عابد اعمال فوت مىشد ، از مريد « 12 » احوال فوت مىشود .
و هي غيرة قاتلة ؛
و اين غيرت بهغايت كشنده است ؛ از جهت آنكه اوقات مريد كه صاحب حال است هميشه مستغرق حضور و جمعيت است ، و هرگز فرصت تدارك ما فات نيست . مشايخ - قدّس اللّه أرواحهم - « 13 » فرمودهاند « 14 » كه « 15 » استدراك وقت گذشته تضييع وقت حاضر است . پس چون تدارك متعذّر است اين غيرت مهلك باشد .
فإنّ الوقت وحيّ « 16 » الغضب ،
از جهت آنكه وقت سريع الغضب و شديد النّفار 381 است . همچون وحشيان زود غضب مىكند ، و سخت متنفّر مىشود ، و دير انس مىگيرد .
أبيّ الجانب ،
هميشه از جانب او « 17 » سركشى و تندى مىآيد و منقاد و رام نمىگردد .
هامش
( 1 ) . ج : - و .
( 2 ) . ع : تواه .
( 3 ) . ع : توا . ج : تو اى .
( 4 ) . ع : + و .
( 5 ) . ع : عملى .
( 6 ) . ع : - خيرى .
( 7 ) . ع : التزام .
( 8 ) . ع : - و .
( 9 ) . ج : الثانى .
( 10 ) . ع : - فوت .
( 11 ) . ع : اوقاتى .
( 12 ) . ع : مزيد .
( 13 ) . ع : ره .
( 14 ) . ج : - فرموده .
( 15 ) . ع : - كه .
( 16 ) . ع : وحيى .
( 17 ) . ع : وى .