باب الغيرة
قال اللّه تعالى حاكيا عن سليمان عليه السّلام « 1 » :
رُدُّوها عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ .
« 2 »
چون سليمان عليه السّلام « 3 » در نظارهء صور « 4 » حسان « 5 » اسبان « 6 » نماز عصر را فوت كرد ، فرمود كه بازگردانيد اينها را بر من . پس از جهت غيرت بر وظيفهء عبادت و خدمت محبوب ساقها و گردنهاى « 7 » همه را « 8 » ببريد . « 9 »
الغيرة سقوط الاحتمال ضنّا ، و الضّيق عن الصّبر نفاسة . « 10 »
غيرت ساقط شدن تحمّل است از جهت بخل بر حظّ محبوب ، و به تنگ « 11 » آمدن دل است از صبر ، از روى نفاست 380 بر مطلوب . « 12 » يعنى نه تحمّل آن دارد صاحب غيرت كه حظّى از حظوظ محبوب از وى « 13 » فوت « 14 » شود ؛ و نه طاقت صبر بر « 15 » آنكه دل وى به غير محبوب و مطلوب « 16 » ملتفت بود .
و هي على ثلاث درجات :
و غيرت بر سه درجه است :
الدّرجة الاولى : غيرة « 17 » العابد على ضايع يستردّ ضياعه ،
درجهء اوّل ، غيرت عابد است بر عملى كه از وى فوت شود ، كه استرداد ضايع شدن آن « 18 » كند . يعنى آنچه فوت شده باشد قضا كند و استحلال خصم « 19 » و ردّ مظالم كند .
و يستدرك فواته ،
و آن را كه فوت « 20 » آن دريابد ، غيرت نمايد و تدارك فوات آن كند . يعنى بىكاهلى « 21 » به وقت ادا كند نماز و روزه و حجّ و زكات « 22 » و ساير فرائض و نوافل و مندوبات و
هامش
( 1 ) . ع : ع .
( 2 ) . ص / 33 .
( 3 ) . ع : ع .
( 4 ) . ج : - صور .
( 5 ) . ج : حسنان .
( 6 ) . ع : اسيان .
( 7 ) . ع : گردن .
( 8 ) . ع : - را .
( 9 ) . ج : ببريدند .
( 10 ) . ج : نفاسته .
( 11 ) . ج : + در .
( 12 ) . ع : - بر مطلوب .
( 13 ) . ع : ازو .
( 14 ) . ج : - فوت .
( 15 ) . ع : - بر آن .
( 16 ) . ج : - و مطلوب .
( 17 ) . ع : غييرة .
( 18 ) . ج : - آن .
( 19 ) . ج : - خصم .
( 20 ) . ع : وقت .
( 21 ) . ج : - بى .
( 22 ) . ج : زكات و حج .